“ไป!”
หลินหร่านเปล่งเสียงต่ำ ร่างกายพุ่งราวสายฟ้า ฉุดข้อมือสวีอวี้ทะยานไปตามอุโมงค์อย่างรวดเร็ว
ด้านหลังมีเสียงน่าสะพรึงดังมา ทำให้เธอผู้เป็นปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตยังรู้สึกใจสั่น เธอไม่สงสัยเลยว่า หากเมื่อครู่ตกอยู่ในเงื้อมมือกรงเล็บนั่น แม้เธอจะทุ่มไพ่ตายทั้งหมด ก็ยากจะรอดตาย
การมีอยู่ที่ดุร้ายเช่นนี้ เทียบไม่ได้กับอสูรซากระดับราชันเลยสักนิด ยิ่งไม่ใช่สิ่งที่ปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตครึ่ง ๆ กลาง ๆ อย่างเธอจะต้านทานได้
สวีอวี้แทบเท้าไม่แตะพื้น เสียงลมหวีดหวิวดังข้างหู แสดงว่าหลินหร่านร้อนรนเพียงใด
เมื่อได้ยินเสียงถล่มดังสนั่นจากด้านหลัง เขาอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง เห็นเพียงปลายอุโมงค์ถูกธารหินหนืดท่วมท้นกลืนหายไปแล้ว และสายธารนั้นกำลังหลั่งไหลมาทางพวกเขาอย่างบ้าคลั่ง
หัวใจสวีอวี้เต้นระทึก กวาดพลังจิตออกไปสำรวจตามสัญชาตญาณ เมื่อสัมผัสถึงพื้นที่นั้นและเห็นศีรษะมหึมาตรงใจกลางทะเลสาบ รูม่านตาเขาหรี่ลงทันที
ที่น่าขนลุกกว่า คืออีกฝ่ายเหมือนจะรู้ตัว นัยน์ตายักษ์สีแดงเข้มคู่หนึ่งกวาดมองมา แค่ “เห็น” ฉากนั้นด้วยพลังจิต สวีอวี้ก็ยังรู้สึกว่าห้วงสำนึกสั่นสะเทือนรุนแรง ราวกับห้วงสำนึกพลังจิตจะถูกมันฉีกกระชาก
เขาครางเบาในลำคอ รีบถอนพลังจิตกลับมา ไม่กล้าลอบมองอีก ส่วนเงาอสูรน่าสะพรึงที่โผล่มาเพียงศีรษะ ก็ฝากความประทับใจยากลบเลือนไว้ในใจ
ที่แท้ อสูรซากระดับราชันหาใช่สิ่งที่แข็งแกร่งที่สุด อสูรซากขนาดใหญ่ยักษ์เช่นนี้ เกินเลยขอบเขตระดับราชันไปไกล
เขาอดนึกถึงนกแดงใหญ่ตัวมหึมาที่บดบังฟ้าปกคลุมดินและโจมตีหลุมหลบภัยหมายเลข 83 ไม่ได้ สิ่งนั้น เกรงว่าจะไม่ใช่แค่ระดับราชันเช่นกัน ส่วนข่าวที่ผู้นำหลุมหลบภัยปล่อยออกมาว่าเผชิญอสูรซากระดับราชันโจมตี คงเป็นเพียงการเลี่ยงไม่ให้ผู้ใช้พลังส่วนใหญ่สิ้นหวัง
จะอย่างไร พลังเช่นนั้นก็เกินกว่าผู้ใช้พลังทั่วไปจะจินตนาการ แม้แต่ปรมาจารย์เจ็ดขอบเขตยังยากจะต้านทานได้
คิดถึงตรงนี้ สวีอวี้ก็อดมองนกสีชาดตัวน้อยบนบ่าไม่ได้
เจ้าตัวเล็กนี้ มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเทพวิหคตนนั้นจริงหรือ?