อาหารมื้อส่งท้ายปีเก่าที่บ้านเฉี่ยวเฉี่ยว มีถึงสิบอย่าง
นอกจากไก่ที่ฆ่าเอง ปลาที่หน่วยการผลิตใหญ่แบ่งมา เครื่องในหมูจากการเลี้ยงหมู แล้วยังมีไก่ต้ม หัวหมู กุ้ง... ที่เฉี่ยวเฉี่ยวซื้อมาจากในเมือง
อาหารเต็มโต๊ะใหญ่ โจวจงไห่ยังคงดื่มเหล้าไม่ได้ เขาร้อนใจเหมือนมดบนกระทะร้อน ลั่วเหม่ยอวิ๋นเลยต้องยอมให้เขาดื่มนิดหน่อย
โจวเสี่ยวเหวยนอนอิ่มแล้ว และเริ่มคุ้นเคยกับคนในครอบครัวแล้ว เขาคลานเล่นไปมาบนเตียงอิฐอย่างตื่นเต้น อะไรที่เห็นก็จะเอาเข้าปาก แม้แต่ดินเหนียวที่ตกอยู่บนเตียงอิฐ เขาก็กินอย่างเอร็ดอร่อย
วันนี้ ทุกคนนั่งกินข้าวบนเตียงอิฐ แอบเบียดกันนิดหน่อย แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่น
โจวเหวินฮุยยกแก้วขึ้นกล่าวว่า "วันนี้ เป็นวันตรุษจีนที่มีความสุขที่สุดในรอบยี่สิบแปดปีของผม ขอให้ท่านปู่ ท่านย่า พ่อ แม่ มีสุขภาพแข็งแรงครับ!"
ทั้งคนที่ดื่มเหล้าและคนที่ดื่มน้ำอัดลมต่างก็ยกแก้วขึ้น นี่คือความสุขของตระกูลหยางและตระกูลโจวหลังจากผ่านความทุกข์ยากมา ราวกับฟื้นคืนชีพจากกองเถ้าถ่าน ทุกคนต่างเติบโตขึ้นในปีนี้
ยกแก้ว อวยพร ฉลอง พรุ่งนี้คือปีใหม่ และเป็นปีที่จะถูกจารึกลงในประวัติศาสตร์
คำขอบคุณ ไม่จำเป็นต้องพูดมาก เพราะเราคือครอบครัวเดียวกัน
ปู่ของเฉี่ยวเฉี่ยวดื่มอย่างเบิกบานใจ หลายปีแล้วที่ในที่สุดหลังของเขาก็ยืดตรงได้
พ่อของเฉี่ยวเฉี่ยวช่างพูดขึ้น ต้นปีนี้จะสร้างบ้านใหม่ บ้านของเขาเคยเป็นบ้านอิฐและกระเบื้อง แต่เพราะภูมิหลังครอบครัวไม่ดี บ้านจึงถูกยึดไปเป็นที่ทำการหน่วยการผลิตใหญ่ของหมู่บ้าน ครอบครัวของเขาจึงต้องเบียดกันอยู่ในบ้านดิน
แม่ของเฉี่ยวเฉี่ยวกลับกังวลใจ บุตรชายอายุ 24 แล้ว กว่าจะเรียนจบก็ 28 แล้ว ยังไม่มีภรรยาเลย กลุ้มใจมาก