แต่งกับวีรบุรุษพิการ ครอบครัวสามีหนุนนำพาชีวิตก้าวไกล

ตอนที่ 166 กลับไปเยี่ยมหมู่บ้านต้าสุ่ย

6 นาที· 1.5K คำ

หนิวต้าไม่ทันได้รอตั๋วจักรยานของจ้าวจินเทา แต่กลับได้ข่าวดังกัมปนาท เลขาธิการสหกรณ์ตำบลหลีปัวถูกจับ เลขาธิการพรรคตำบลถูกจับ

ในไม่ช้าสหกรณ์ตำบลก็แต่งตั้งเลขาธิการคนใหม่ หน่วยย่อยก็ได้รับเอกสาร การแบ่งที่ดินให้ครัวเรือนเป็นนโยบายใหญ่ของผู้นำระดับมณฑล ให้คงแนวทางแบ่งที่ดินเดิม ลดภาษีลงหนึ่งส่วน อนุญาตให้เลี้ยงสัตว์ปีกได้โดยไม่ต้องส่งส่วยหมู ไก่ เป็ด ปลาให้สหกรณ์ตำบลอีก

หนิวต้าตกตะลึง หลีปัวถูกปลด เขาก็ไม่ต้องไปหาใบเบิกอะไรแล้ว ภาษีรวมกับสัตว์ปีก ปีหนึ่งประหยัดได้เป็นร้อยกว่าหยวน

หนิวต้าครุ่นคิดมาตลอดว่าการที่หลีปัวถูกจับ เกี่ยวอะไรกับชายหนุ่มที่เจอบนรถหรือไม่

อาจจะเกี่ยว แต่หนิวต้าไม่มีหลักฐาน

การลงพื้นที่ตรวจงานและจับข้าราชการฉ้อราษฎร์บังหลวงได้เป็นเรื่องน่าภาคภูมิ แต่โจวจงไห่กลับห่อเหี่ยว นั่งสูบบุหรี่เงียบขรึมอยู่ที่เรือนรับรองทั้งวัน

กู่เฉวียนไม่เข้าใจเลย การทุจริตคอร์รัปชันมีอยู่ทุกปี จะต้องหดหู่ถึงเพียงนั้นเชียวหรือ

จ้าวจินเทาเข้าใจความรู้สึกของโจวจงไห่เป็นอย่างดี จึงกล่าวปลอบว่า "อาแปะโจว หน่วยงานท้องถิ่นกับกองทัพไม่เหมือนกัน ความรับผิดชอบเบาบางกว่า แต่เคราะห์ดีที่ข่ายกฎหมายกว้างใหญ่ครอบคลุมทุกหย่อมหญ้า เหอโย่วไฉกับหลีปัวจะต้องถูกลงโทษอย่างสาสม"

"อืม ฉันเข้าใจ แค่รู้สึกอัดอั้นตันใจ"

ยากจะทำใจให้สงบได้ ตนหน้าด้านหน้าทนขอเงินจากระดับมณฑล สุดท้ายกลายเป็นก้อนเนื้อให้ข้าราชการท้องถิ่น

ความอัปยศที่ถูกใช้แล้วถูกทรยศ คนนอกไม่อาจเข้าใจ

"จินเทา เมื่อออกมาแล้ว เราไปดูที่อำเภอถงกั่งกันเถอะ"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป