ลั่วเหม่ยอวิ๋นยุ่งมาก นอกจากต้องดูแลเฉินเหยียนที่ผ่านการผ่าตัดปลูกถ่ายผิวหนังมาสองครั้งแล้ว ยังมีหูเซี่ยวเหมยที่พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลด้วย
หูเซี่ยวเหมยไม่มีญาติพี่น้อง ค่ารักษาพยาบาล ค่ากินอยู่ ล้วนเป็นลั่วเหม่ยอวิ๋นจัดการให้
นอกจากนี้ ลั่วเหม่ยอวิ๋นยังช่วยแผนกศัลยกรรมทำการผ่าตัดไปสองครั้ง ฝีมืออันยอดเยี่ยมได้รับการยอมรับจากผู้อำนวยการสือหมิง ไม่ว่าการผ่าตัดไหนที่ยากสักหน่อย เขาก็จะต้องมาหารือกับลั่วเหม่ยอวิ๋น ถึงขั้นอยากให้การผ่าตัดที่ยาก ๆ ทั้งหมดให้ลั่วเหม่ยอวิ๋นเป็นคนทำ
ลั่วเหม่ยอวิ๋นไม่ถือสาตำแหน่งหน้าที่ ไม่คิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงินเดือน ตราบใดที่สือหมิงร้องขอ นางก็ตอบตกลงแทบทุกครั้ง
บารมีของลั่วเหม่ยอวิ๋นในแผนกศัลยกรรม ชั่วพริบตาก็ทัดเทียมกับผู้อำนวยการโรงพยาบาลได้แล้ว
มีคนไปเตือนสือหมิงว่า หมอมีดเดียวลั่วเด่นเกินหน้าแบบนี้ ระวังตำแหน่งผู้อำนวยการของท่านจะไม่มั่นคงนะ
สือหมิงตอบอย่างเปิดเผยว่า "การได้เป็นผู้ช่วยของหมอหลัว ข้านับเป็นเกียรติยิ่ง"
ลั่วเหม่ยอวิ๋นไม่แยแสชื่อเสียงและผลประโยชน์ นางเพียงต้องการใช้ความรู้ความชำนาญและประสบการณ์ของตน ช่วยเหลือคนไข้ให้มากขึ้น
พักเที่ยง พยาบาลหลิวลี่นำข้าวมาสองชุด ชุดหนึ่งของลั่วเหม่ยอวิ๋น อีกชุดของหูเซี่ยวเหมย
"หมอหลัว ทานข้าวได้แล้วค่ะ"
"จ้ะ ขอบใจนะ หลิวลี่"
จะยุ่งแค่ไหน ก็ต้องกินข้าวก่อน เพราะหูเซี่ยวเหมยต้องกิน
นางยกปิ่นโตสองเถา ไปที่แผนกศัลยกรรมทรวงอก
หูเซี่ยวเหมยปกป้องเสี่ยวเหวยเอาไว้ จนถูกคนร้ายเตะจนซี่โครงหักสองซี่ หน้าอกพันผ้าพันแผลไว้ ยังลงจากเตียงไม่ได้