หานตานกินข้าวเช้าเสร็จ เก็บกวาดบ้านเรียบร้อย ถือตะกร้าเตรียมไปบ้านเฉี่ยวเฉี่ยวเพื่อทำสวน
ผลักประตูออก ก็เห็นหลี่ชุนเหลียน แม่สามี ยืนอยู่หน้าประตูด้วยเหงื่อท่วมตัว
"แม่ ท่านมาแล้ว รีบเข้าไปในบ้านเถอะ" หานตานรีบวางตะกร้า แล้วเชิญแม่สามีเข้าบ้าน
"อากาศบ้าเอ๊ย เช้าตรู่ก็ร้อนซะแล้ว ถือตะกร้าจะไปซื้อกับข้าวเหรอ?" หลี่ชุนเหลียนถาม
"ไม่ใช่จ้ะ บ้านหยางเฉี่ยวมีแปลงผักสองแปลง ผักหมดฤดูแล้ว ฉันจะไปช่วยพลิกดิน ปลูกผักฤดูใบไม้ร่วงเพิ่ม"
หานตานรินน้ำให้แม่สามีหนึ่งแก้ว หลี่ชุนเหลียนยกดื่มอึกใหญ่จนหมด
"หยางเฉี่ยวคือลูกสะใภ้ของผู้บัญชาการกองพลโจวใช่ไหม?"
"ใช่จ้ะ"
"บ้านนั้นเก่งมากนะ มีบ้านใหญ่ตั้งหนึ่งหลัง แถมมีสวนผักอีก ไม่ต้องซื้อผักกิน ประหยัดเงินไปได้เยอะ"
"แม่ มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?" หานตานถามอย่างระมัดระวัง
"หลินเจี๋ยออกเงินเดือนแล้วใช่ไหม แม่จะมาเอาเงิน 30 หยวน แล้วก็คูปองอาหารกับคูปองเนื้ออีกหน่อย สองคนผัวเมียก็กินไม่หมดหรอก" หลี่ชุนเหลียนกล่าว
"แม่ ใกล้ถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้ว ฉันอยากกลับไปเยี่ยมบ้านบ้าง เดือนนี้ไม่เอาได้ไหมคะ?"
หานตานพูดเสียงเบา เฉี่ยวเฉี่ยวกำลังเตรียมข้าวของกลับบ้านฉลองเทศกาล เธอก็อยากกลับไปเยี่ยมบ้านเช่นกัน
"ไม่เอา? ไม่เอาแล้วน้องชายน้องสาวหลินเจี๋ยจะกินอะไร? หานตาน ตอนลูกแต่งกับหลินเจี๋ย แม่ออกเงินให้ตั้ง 500 หยวน เนื้อ 10 ชั่ง ไข่ 50 ฟองนะ
อยากดูแลครอบครัวตัวเอง แม่ไม่ว่า แต่ต้องหาเงินเองนะ อย่าเอาเงินลูกชายแม่ไปให้พ่อแม่เธอ" หลี่ชุนเหลียนพอได้ยินก็โกรธ
"แม่ นั่นก็พ่อตาแม่ยายของหลินเจี๋ยนะคะ หรือว่าฉันถูกขายมาให้ครอบครัวแม่?" หานตานตอบอย่างน้อยใจ