ขณะนั้น เมื่อถูกซางเฟยหว่านเรียกชื่อ สติและความทรงจำก่อนตายก็หวนคืน
เมื่อสายตาของเขาเหลือบไปเห็นผู้หญิงข้างกาย ก็ตกใจอย่างยิ่ง "เธอเป็นใคร? ทำไมอ้วนอย่างนั้น?"
อ้วนยิ่งกว่าตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่เสียอีก! สภาพนั่งกองกับพื้นคล้ายกองเนื้อกองใหญ่เทินทับกัน
ซางเฟยหว่านกล่าว "เธอก็คือเจินจู เพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของนายไง"
"เจิน…เจินจู?" โจวต้าผ่างตอนแรกไม่เชื่อนัก แต่พอมองดูรูปหน้าของเธออีกครั้ง ก็ยังมีเค้าเงาของเจินจูอยู่จาง ๆ
"เธอกลายเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?"
เจินจูเมื่อครั้งนั้นเป็นถึงดอกไม้ประจำมหาวิทยาลัย เหตุใดจึงอ้วนได้ถึงเพียงนี้?
ซางเฟยหว่านกล่าว "นายลืมไปแล้วหรือ? ก็เพราะนายสิงร่างเธอ แล้วกินอย่างเอาเป็นเอาตาย เพียงครึ่งปีก็ทำให้เธออ้วนตุ๊ต๊ะเช่นนี้"
"ฉันหรือ?" เขาพึมพำ แล้วพยักหน้า "ใช่ฉันจริง ๆ ด้วย"
เมื่อครู่เจินจูได้ยินซางเฟยหว่านเอ่ยถึงโจวเหวินฮั่ว ก็นึกไม่ออกเลยว่าชื่อนี้ตรงกับใคร
กระทั่งได้ฟังเรื่องราวในอดีตที่ซางเฟยหว่านเล่า จึงพลันนึกถึงโจวต้าผ่างในสมัยมหาวิทยาลัยขึ้นมา—ชื่อจริงของเขา เธอจำไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
เขาโดนตัวเธอเองเป็นเหตุให้ตายโดยอ้อม จึงมาแก้แค้นงั้นหรือ?
เมื่อคิดได้ถึงตรงนี้ เธอก็ร้องเรียกด้วยความหวาดกลัว "สตรีมเมอร์ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย!"
ซางเฟยหว่านส่ายหน้าอย่างเสียใจ "ฉันอยู่ห่างเกินกว่าจะช่วยเธอได้ ที่เธอเชื่อมต่อมาถึงฉัน จึงได้แจ้งความจริงให้ทราบ ส่วนเจ้หลังจากนี้จะเป็นตายอย่างไร ต้องขึ้นอยู่กับโจวเหวินฮั่ว"