ซางเฟยหว่านไม่ชอบให้หน้าบ้านของตัวเองเปื้อนอัปมงคลจริง ๆ หลังจากผังเซิ่งหย่งรออยู่หนึ่งวันหนึ่งคืน ก็ให้เขาเข้ามาได้
เพื่อแสดงความจริงใจที่สุด ผังเซิ่งหย่งจึงตั้งใจไม่ให้ผู้ช่วยตามเข้ามา ตัวเองแบกของขวัญแพง ๆ หอบใหญ่เดินเข้ามาในวิลล่า
วิลล่าสะอาดและเงียบสงบทั้งด้านในด้านนอก บางครั้งก็เห็นคนชราเดินผ่านไปมา ต่างคนต่างยุ่ง
ส่วนซางเฟยหว่านนั่งอยู่ในศาลาแปดเหลี่ยมกลางสวน กำลังขีดเขียนบนกระดาษยันต์สีเหลือง
พอเห็นผังเซิ่งหย่งมา เธอจึงวางปากกาลง แล้วส่งสายตามองมาอย่างเฉยเมย
ผังเซิ่งหย่งเคยเห็นเธอหลายครั้งทั้งในวิดีโอและรายการวาไรตี้ ถึงจะคิดว่าเธอสวย
แต่เมื่อได้เจอต่อหน้าก็รู้ว่าความงามระดับที่ทำให้เมืองล่มเมืองได้เป็นแบบไหน
โดยเฉพาะกลิ่นอายความสูงส่งที่แผ่ออกจากตัวเธอ ราวกับเทพเจ้า ทำให้คนไม่อาจคิดหมิ่นประมาทได้
"คุณซาง" เขาก้มคำนับอย่างนอบน้อม แล้ววางของขวัญลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ อย่างระมัดระวัง
"พอดีไม่เคยเจอกันมาก่อน ไม่รู้ว่าคุณชอบอะไรบ้าง"
ซางเฟยหว่านพูดเข้าประเด็นทันที "คืนนั้นในไลฟ์สด ฉันพูดกับนายชัดเจนแล้ว ปัญหาของนายฉันแก้ไม่ได้ เอาของเหล่านี้กลับไปเถอะ"
ผังเซิ่งหย่งกว่าจะเข้ามาได้ตั้งยาก จะยอมจากไปง่าย ๆ ได้อย่างไร
เขาประนมมืออ้อนวอน "ขอให้ช่วยคิดหาทางอีกครั้งเถอะ! ความสามารถขนาดนี้ของคุณ แผ่นยันต์เดียวก็ทำให้คนแก่อัมพาตเดินได้อีกครั้ง ปัญหาของผมต้องมีทางแน่นอน!"