คืนนั้น ภายในโรงเรียนไม่มีมนุษย์สักตน
ครูโซวยืนอยู่บนแท่นบรรยายเพียงลำพัง เฝ้ายืนอยู่อย่างนั้นช้านานเหลือเกิน
เขาคิดไม่ตกว่าทำไมทุกอย่างถึงกลายเป็นแบบนี้ ให้ความสำคัญกับผลการเรียน มันผิดตรงไหน?
เรื่องราวทำไมถึงบานปลายจนกลายเป็นวันนี้?
ศิษย์ของเขาสองคน คนหนึ่งกลายเป็นคนละคนจนจำใครไม่ได้
อีกคนเกิดปัญหาทางจิตใจรุนแรง เรียนต่อไม่ไหว ทำได้แต่พักการเรียนอยู่บ้าน
ศิษย์สองคน เขาสอนไม่สำเร็จสักคน!
เมื่อออกจากห้องเรียน เขาราวกับดวงวิญญาณล่องลอย เดินไปยังเขาหลังโรงเรียน แล้วปิดฉากชีวิตตัวเองลงที่นั่น
ทางโทรศัพท์ ถึงทุกวันนี้ผู้อำนวยการโรงเรียนยังพูดถึงครูโซวด้วยความเสียดายเป็นอย่างมาก "เรื่องเมื่อปีนั้นยุ่งใหญ่มาก จางฟานมีปัญหาทางจิตใจหนักหน่วง เคยคิดฆ่าตัวตายหลายครั้ง โชคดีที่ค้นพบทันเวลาจึงได้ช่วยชีวิตไว้ คนในครอบครัวไม่กล้าให้เขาเรียนต่ออีก จึงยื่นเรื่องพักการเรียน ส่วนฟางช่านก็ย้ายโรงเรียนไป"
"ครูโซวคิดไม่ตก ที่สุดก็… โธ่เอ๊ย"
มนุษย์หน้ากากฟังแล้วรู้สึกระคนปนเปกันไปหมด
"ผู้อำนวยการ ในแฟ้มประวัติโรงเรียนยังมีเบอร์ติดต่อของฟางช่านกับจางฟานอยู่ไหม?"
สตรีมเมอร์บอกไว้ว่าความยึดติดของครูโซวคือหวังให้ศิษย์กลับมากวาดสุสานให้เขา แปลว่าปมที่แท้จริงยังอยู่ที่ตัวฟางช่านกับจางฟาน
ผู้อำนวยการว่า "ในคอมพิวเตอร์ฉันเรียกแฟ้มเก่าปีนั้นออกมาได้ แต่เวลาผ่านไปนานแล้ว เบอร์โทรจะยังเหมือนเดิมไหมก็ไม่อาจการันตี"
มนุษย์หน้ากากรีบบอก "ผู้อำนวยการ เอาเบอร์มาให้ผมเถอะ ผมจะลองติดต่อพวกเขาดู"