"หา?" พานเม่ากรีดร้องออกมา "พวกคุณไม่เพียงแต่สังหารเทพเจ้า แต่ยังทำลายวิหารเทพเจ้าด้วยหรือ?"
ประมุขตระกูลคนปัจจุบัน เอินหยวน ถอนหายใจอย่างหนัก แล้วพยักหน้า
"บางคนกลัวการแก้แค้นของเทพเจ้าจริง ๆ แต่ส่วนใหญ่ยอมจำนนต่ออำนาจทางการของนายอำเภอเอิน สุดท้ายแท่นบูชาก็พังทลาย รูปปั้นเทพก็ถูกทำลาย! ผู้คนเหล่านั้นที่เอ่ยปากว่าศรัทธาในพระองค์ กลับทำลายศรัทธาของตนเองด้วยมือของพวกเขาเอง! ผู้คนคิดว่าจะหลบหนีการลงโทษจากเทพได้ แต่การลงโทษจากเทพก็ยังมาเยือนอยู่ดี!"
ในวันที่สิบหลังจากที่เอินซูถูกเผาทั้งเป็น ก็มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวมาจากทางภูเขาหิมะ ภูเขาหิมะที่อยู่ไกลออกไปกำลังถล่มลงมา
มันเป็นหายนะครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน หิมะและน้ำแข็งที่สะสมมาเป็นหมื่นปี พลุ่งพล่านและไหลบ่าเหมือนคลื่นยักษ์...
ผู้คนนับไม่ถ้วนร้องครวญครางและวิ่งหนีตาย
แต่พวกเขาจะวิ่งหนีความเร็วของหิมะถล่มได้อย่างไร?
กระแสหิมะที่ถาโถมเข้ามากลืนกินทั้งเมือง
บ้านเรือนพังทลาย ผู้คนล้มตายนับไม่ถ้วน
นายอำเภอเอินตายอย่างน่าสยดสยองที่สุด เขาถูกแท่งน้ำแข็งหลายร้อยแท่งทิ่มแทงร่าง ก่อนจะล้มลงในกองไฟกลายเป็นลูกไฟ และสุดท้ายก็ถูกฝังใต้หิมะ...
เมืองใหญ่ที่มีผู้คนหลายหมื่นคน หลังจากหิมะถล่มครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา มีเพียงกว่าหนึ่งพันคนเท่านั้นที่รอดชีวิต
เล่ากันว่า คนกว่าหนึ่งพันคนนั้นไม่ได้มีส่วนร่วมในการสังหารเทพเจ้า ดังนั้นเทพเจ้าผู้เมตตาจึงให้อภัยพวกเขา
หลังจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ ผู้รอดชีวิตยังคงเซ่นไหว้เทพเจ้าภูเขาหิมะ และสำนึกผิดต่อบาปของคนในเผ่าพันธุ์เดียวกันทั้งวันทั้งคืน