เพื่อไม่ให้เสียเวลา ซางเฟยหว่านจึงรีบสุ่มเลือกผู้เชื่อมต่อคนสุดท้ายของคืนนี้
"พี่สตรีมเมอร์ พี่สตรีมเมอร์ ตุ๊กตาของหนูเหมือนจะฟื้นขึ้นมาได้ยังไงไม่รู้!" เด็กสาวที่ชื่อว่าเค่อเค่อซินพูดขึ้นมาอย่างร้อนรนทันทีที่เชื่อมต่อได้
ซางเฟยหว่านพูดว่า: "เล่ารายละเอียดให้ฟังหน่อยสิ"
เค่อเค่อซินเพิ่งจะเรียนมัธยมปลาย และเหมือนเด็กผู้หญิงส่วนใหญ่ เธอชอบตุ๊กตามาก โดยเฉพาะการเล่นตู้หยิบตุ๊กตา แต่ละครั้งที่ไปห้างสรรพสินค้าและเห็นตู้หยิบตุ๊กตา เธอจะเดินไม่ไหวเลยทีเดียว
ดังนั้น ตุ๊กตาในบ้านของเธอก็ยิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเกือบจะกองเป็นภูเขาเล็ก ๆ แล้ว
คืนหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังนอนหลับอย่างมึนงง ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงพูดคุยแผ่วเบารายล้อมเข้ามา:
"เฮ้ๆ ช่วยพยุงฉันหน่อยสิ ฉันติดอยู่ในซอกเตียงออกไปไม่ได้"
"อุแง่ ใครก็ได้ช่วยฉันที ผ้าม่านมันบังหน้าเอาไว้หมดเลย ฉันจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว!"
"โอ๊ย พวกเธอเงียบ ๆ หน่อยได้ไหม คนเขาจะเริ่มเต้นรำกันอยู่แล้ว"
"เต้นอะไรกันเล่า ไม่เห็นมีใครดูเลยแต่ก็เต้นทุกวัน ไม่รู้สึกเหนื่อยบ้างหรือไง!"
เค่อเค่อซินรู้สึกว่าผิดปกติ จึงลืมตาขึ้น ท่ามกลางแสงจันทร์ที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา เธอมองเห็นตุ๊กตาสวมชุดบัลเลต์ตัวหนึ่งกำลังเต้นรำอย่างงดงามอยู่บนพื้น
เธออุทานด้วยความตกใจ: "อ๊า!"
ตุ๊กตาที่กำลังเต้นรำแข็งทื่อไปทันที แล้วล้มลงกับพื้น
เค่อเค่อซินรีบเปิดไฟ แล้วหยิบตุ๊กตาขึ้นมาดูซ้ายขวา ก็ไม่เห็นว่ามีอะไรพิเศษ