ในห้องของเค่อเค่อซิน นอกเหนือจากเตียง ตู้เสื้อผ้า และโต๊ะเขียนหนังสือทั่วไปแล้ว ยังมีตุ๊กตานานาชนิดวางอยู่ทั่วทุกมุม
ทั้งใหญ่ เล็ก รวมกันแล้วไม่ต่ำกว่าร้อยตัว วางอยู่บนชั้นหนังสือ โต๊ะเขียนหนังสือ และที่อื่น ๆ อีกหลายสิบตัวที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น
เค่อเค่อซินแยกตุ๊กตาตัวที่เคยพูดออกมาก่อนหน้านี้ไว้ต่างหาก แล้วชี้ให้ซางเฟยหว่านดู: "คือตุ๊กตาพวกนี้แหละ ที่เคยพูดออกมา แต่หลังจากนั้นก็ไม่เคยพูดอีกเลย"
ซางเฟยหว่านกวาดตามองแล้วพูดว่า: "ตัวพวกนั้นมีพลังปราณวิญญาณจาง ๆ อยู่บนตัว น่าจะเคยถูกอะไรบางอย่างควบคุมมาก่อนถึงได้พูดออกมาได้ ตอนนี้ไม่พูดแล้ว เพราะวิญญาณนั้นไม่อยู่แล้ว"
เค่อเค่อซินรีบถาม: "สตรีมเมอร์ วิญญาณที่คุณพูด คือตุ๊กตาขาข้างเดียวที่ฉันเห็นเมื่อคืนนี้ใช่ไหม"
ซางเฟยหว่านพยักหน้า: "ใช่แล้ว เวลาก็ใกล้จะถึงแล้ว เธอปิดไฟก่อน แล้วไปนอนบนเตียงทำเป็นหลับ อย่าปิดโทรศัพท์ วางไว้บนโต๊ะข้าง ๆ ฉันบอกให้เปิดไฟเมื่อไหร่ เธอก็เปิดไฟทันที"
"ได้!" เค่อเค่อซินรีบทำตามทันที
เธอวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ ปรับมุมกล้องให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้เห็นทุกอย่างในห้อง
จากนั้นก็ปิดไฟ ห่มผ้า ทำเป็นหลับ
ประมาณสิบนาทีต่อมา หน้าต่างค่อย ๆ ขยับเปิดออกเป็นช่องเล็ก ๆ สายลมอ่อน ๆ พัดเข้ามา ปลิวไกวม่านบาง ๆ