หลังจากนั้น หมิงเยว่ก็ยื่นเรื่องหย่ากับสามี
สามีอธิบายว่า เขาเผลอตัวไปหน่อย ครั้งหนึ่งเมาแล้วเกิดเหตุกับเพื่อนร่วมงานหญิง
เขายังบอกอีกว่า เขาเตรียมจะเลิกกับเธออยู่แล้ว เพียงแต่ยังคิดไม่ออกว่าจะเลิกยังไง
เขาอ้อนวอนให้ภรรยาให้อภัยเขา ให้ดูที่ลูกเป็นหลัก อย่าทอดทิ้งเขา
วันนั้น สามีคุกเข่าร้องไห้ราวกับเด็กที่ทำผิดแล้วไม่รู้จะทำยังไง
เธอก็ร้องไห้ ร้องไห้เละเทะ
เธอคิดไม่ตกว่าทำไมเขาถึงทรยศชีวิตคู่
ทำไมผู้ชายถึงสามารถดูแลภรรยาอย่างทะนุถนอม ไปพร้อมกับไปคลอเคลียผู้หญิงอื่นได้ในเวลาเดียวกัน
เธอดูรูปของผู้หญิงคนนั้น อายุน้อย สวย มีชีวิตชีวา ไม่เหมือนเธอ ที่ท้องแล้วตัวใหญ่ เอวหนา ดูไม่มีความสวยงามเลย
แต่ใครล่ะที่ไม่เคยอายุน้อยมาก่อน? นี่คือเหตุผลที่เขานอกใจงั้นเหรอ?
เธออยากหย่า แต่ตอนนั้นลูกในท้องอายุครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว ขยับตัวได้แล้ว ด้วยซ้ำยังเห็นตอนเขายื่นมือยืดขา จนทำให้ท้องนูน ๆ บุ๋ม ๆ
เธอไม่อยากฆ่าลูกของตัวเอง เพราะความผิดของผู้ใหญ่
ช่วงเวลานั้น เธอคิดหลายอย่างมากมาย
สุดท้ายสิ่งที่วนเวียนอยู่ในหัว คือตอนที่เขารวบรวมเงินมารักษาพ่อของเธอ
เขาบอกเธอว่า "ใครจะไม่เคยมีช่วงลำบากล่ะ? ผ่านไปก็ดีแล้ว เราต้องมองไปข้างหน้า!"
ตอนนั้นเธอเต็มไปด้วยความซาบซึ้งใจ และบอกตัวเองในใจว่า ถ้าวันหนึ่งเขาต้องการให้เธอช่วย เธอก็จะไม่ทิ้งเขาเหมือนกัน!