พอก้าวเข้าไปในวิลล่า สิ่งแรกที่สายตาเสี่ยวไป๋ประสบก็คือปีศาจต้นหวย
ปีศาจต้นหวยยิ้มแฉ่งถามซางเฟยหว่าน "เทพเซียนกลับมาอีกแล้วหรือคะ โอ๊ย เด็กหญิงคนนี้หน้าตาน่ารักชะมัด น่าเอ็นดูจริง ๆ ชอบฟังนิทานหรือไม่เอ่ย ถ้าวันนี้ค่ำว่างก็มาหาปู่ได้นะ ปู่จะเล่านิทานให้ฟัง"
ดวงตาเสี่ยวไป๋เป็นประกายวิบวับ "ว้าว! คุณปู่เล่านิทานได้ด้วยเหรอ ฉันชอบฟังนิทานที่สุดเลย! มีเรื่องเกี่ยวกับดวงจันทร์บ้างไหม"
นี่เป็นครั้งแรกที่ปีศาจต้นหวยเจอเด็กหญิงที่ไม่กลัวเขา แถมยังขอฟังนิทานเองอีก จึงยิ้มจนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยย่น "มีสิมี! ค่ำนี้มาหาปู่นะ ปู่จะเล่าเรื่อง 'ฉางเอ๋อเหินสู่ดวงจันทร์' ให้ฟัง!"
เสี่ยวไป๋ยิ้มหวาน "ได้เลย ค่ำนี้ฉันไปหาแน่นอน ฉันชอบฟังนิทานที่สุดเลย!"
จางเสวี่ยเสวี่ยถอนใจในใจเบา ๆ "คำเตือนเมื่อครู่นี้ ดูท่าจะเสียเปล่าแล้ว"
พอเข้าไปถึงห้องรับ ก็เห็นพี่น้องปีศาจต้นไม้สามสาวกำลังแย่งชิงรีโมตกัน
ปีศาจต้นซิ่งอยากดูละครรัก ปีศาจต้นหลิวอยากดูท่าออกกำลังกายลดน้ำหนัก ส่วนปีศาจต้นท้ออยากดูละครกำลังภายใน พอทะเลาะกันไม่เลิกรา ซางเฟยหว่าน จางเสวี่ยเสวี่ย และไป๋จวิ้นก็เดินทางกลับมา พร้อมเด็กหญิงน่ารักในชุดโบราณติดมาด้วยอีกคน
พี่น้องปีศาจต้นไม้สามสาวจึงโยนรีโมตทิ้ง แล้วรุมล้อมมาภายในพริบตา
"ว้าว เด็กหญิงที่ไหนมาเนี่ย น่ารักเหมือนเด็กบนภาพวาดต้อนรับปีใหม่ชะมัด!"
"หนูชื่ออะไร อายุเท่าไร อยู่โรงเรียนอนุบาลไหน"
"หนูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หาพ่อแม่ไม่เจอหรือเปล่า"
เสี่ยวไป๋ยิ้มหวาน แล้วตอบคำถามพวกเธออย่างจริงจัง "ฉันชื่อเสี่ยวไป๋ บ้านฉันอยู่บนดวงจันทร์ อายุฉันก็เกือบหลายพันปีแล้ว แต่เท่าไรนั้นฉันก็จำไม่ได้แล้ว"