ปกติโรงเรียนไม่อนุญาตให้รถยนต์เข้าออกตามอำเภอใจ แต่ตอนนี้ภายในโรงเรียนไม่มีนักเรียนแม้แต่คนเดียว รถออฟโรดจึงขับเข้ามาได้อย่างสะดวก จอดตรงสนามโรงเรียน
หลังลงจากรถ เจียงซู่ชี้ไปที่ป่าเขาหลังสนามแล้วพูดว่า "นักเรียน 8 คนนั้นหายตัวไปที่ภูเขาหลังโรงเรียน ตำรวจค้นทั่วภูเขาแล้วหลายรอบ แต่ไม่พบผู้สูญหายเลยแม้แต่คนเดียว"
"ต่อมาหน่วยงานพิเศษของเราเข้ามาสืบสวน พบว่าถ้ำบนภูเขาหลังมีปัญหา ตอนนี้เราปิดล้อมที่นั่นทั้งหมดแล้ว"
"ภูเขาหลังเป็นภูเขารกร้างที่ยังไม่ได้รับการพัฒนา รถไม่สามารถขึ้นไปได้ ต้องเดินขึ้นไปเท่านั้น พวกคุณ—"
เขาอดไม่ได้ที่จะมองซางเฟยหว่านและอวี๋เป่ยหมิง
อวี๋เป่ยหมิงสวมชุดสีดำทั้งชุด เสื้อเชิ้ตดำ กางเกงดำ รองเท้าหนังดำ และยังมีแมวดำตัวหนึ่งเกาะอยู่บนไหล่
การแต่งกายแบบนี้ ในชีวิตประจำวันก็ไม่เป็นไร แต่ถ้าจะปีนเขาแล้วล่ะก็ ไม่เหมาะเลย
ส่วนซางเฟยหว่าน การแต่งกายของเธอยิ่งไม่เข้ากันเข้าไปใหญ่
เธอสวมชุดกี่เพ้าสีขาวนวล ผ้าไหมเป็นพื้น ด้านบนปักลายบางเบาด้วยเส้นไหม ประดับด้วยไข่มุกเม็ดเล็กและเพชรเม็ดเล็ก ดูหรูหรามาก
เท้าสวมรองเท้าหนังส้นเตี้ยสีขาว ความเงาและดีไซน์ดูแล้วต้องราคาไม่น้อย
การแต่งกายแบบนี้ ไปเดินพรมแดงก็ไม่แพ้ใคร
แต่ถ้าจะปีนเขาข้ามห้วย—น่าขำสิ
ชุดสวยๆ จะถูกหนามบนภูเขาเกี่ยวขาด รองเท้าหนังเก๋ๆ ก็จะถูกหินและกิ่งไม้ขูดขีดเสียหาย