"เพี๊ยะ!" คุณนายฉินโกรธจนตัวสั่น สุดทนึงก็ตบหน้าลูกสาวฉาดหนึ่ง "คำพูดของแม่ ลูกไม่เชื่อเลยหรือไง"
คุณนายฉินพลันนึกขึ้นได้ว่า ตนเคยจ้างนักสืบเอกชนให้ไปสืบหลักฐานที่ฉินตงหลินนอกใจ
หล่อนรีบควักกระเป๋าออกมา เตรียมจะค้นหลักฐานให้ฉินเยว่เอ๋อร์ดู
ซางเฟยหว่านกลับคว้ากระเป๋าใบนั้นไปเสียก่อน แล้วรูดซิปปิด ก่อนจะคล้องมันกลับคืนบ่าคุณนายฉินดังเดิม
"ด้วยสภาพที่คุณหนูของท่านเป็นอยู่ในตอนนี้ ต่อให้คุณเอาหลักฐานออกมา หล่อนก็ไม่เชื่อหรอก เมื่อเป็นเช่นนั้น สู้ให้ฉินตงหลินบอกความจริงกับหล่อนด้วยตัวเองเสียเลย"
สิ้นคำพูด ปีศาจต้นหวยก็เข้ามารายงาน "หน้าประตูมีคนมาขอเข้าพบ บอกว่ามาตามหาภรรยากับลูกสาว จะให้เข้ามาไหม"
ซางเฟยหว่านโบกมือ แล้วกล่าวกับคุณนายฉินว่า "สามีของท่านมาตามท่านแล้ว"
คุณนายฉินได้ยินว่าฉินตงหลินมา สีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันใด
หล่อนหันไปคาดคั้นฉินเยว่เอ๋อร์ "ลูกบอกเขาใช่ไหมว่าแม่อยู่ที่นี่"
ฉินเยว่เอ๋อร์ตอบ "หนูเปล่านะ"
ซางเฟยหว่านว่า "ไม่ใช่หล่อนบอกจริง ๆ แต่ฉินตงหลินตามหลังหล่อนมาน่ะ เขาช่างฉลาดนัก รู้ว่าเธอหลบใคร แต่ก็รู้ด้วยว่าเธอไม่มีทางหลบลูกสาวตัวเอง"
ฉินเยว่เอ๋อร์กระชากแขนคุณนายฉิน แล้วจะเดินหนีออกไป "ที่นี่เฮี้ยนนักค่ะแม่ รีบไปกันเถอะ คุณพ่อต้องรู้ว่าเรามีอันตราย ก็เลยตั้งใจมาช่วยเราแน่ ๆ"
คุณนายฉินโดนความโง่เง่าของฉินเยว่เอ๋อร์ทำเอาแทบคลั่ง ควันออกหูจนอยากจะลงมือสั่งสอนอีกรอบ
แต่กลับได้ยินซางเฟยหว่านว่า "เดี๋ยวก่อน"
ฉินเยว่เอ๋อร์ว่า "คุณยังจะขวางไม่ให้พวกเราไปอีกหรือ ฉันรู้ว่าคุณมีวิชาไม่เบา แถมยังมีปีศาจในบังคับอีกมากมายคอยเป็นลูกสมุน แต่พวกเราก็ไม่ใช่พวกไร้หัวนอนปลายตีน ถ้าคุณกล้าแตะต้องพวกเรา คุณพ่อของฉันไม่มีทางยกโทษให้คุณแน่"