ซางเฟยหว่านหมุนตัวเดินเข้าไปข้างใน
คุณนายฉินดึงฉินเยว่เอ๋อร์จะตามเข้าไปด้วย ฉินเยว่เอ๋อร์รีบพูดว่า "แม่อย่าเข้าไปนะ เรารีบหนีกันเถอะ!"
คุณนายฉินจู่ ๆ ก็เห็นปีศาจมากมายขนาดนั้น จะบอกว่าไม่ตกใจก็คงโกหก แต่เธอก็สงบสติอารมณ์ลงได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งศรัทธาซางเฟยหว่านมากขึ้นไปอีก สามารถเลี้ยงปีศาจไว้ในบ้านได้มากขนาดนี้ ฝีมือของคุณซางต้องเหนือกว่าที่คิดไว้แน่ ๆ ต้องช่วยให้ตนผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้แน่
เธอไม่พูดพร่ำทำเพลงลากลูกสาวเข้าไปข้างใน ทั้งยังกำชับอีกว่า "แกทำตัวเรียบร้อยหน่อย อย่าไปหาเรื่องคนอื่นเชียว"
ฉินเยว่เอ๋อร์ไม่อยากเข้าไปเผชิญหน้ากับซางเฟยหว่านจริง ๆ แต่ถ้าไม่เข้าไป อยู่แต่ในลานบ้านก็ไม่รู้ว่าจะถูกพวกปีศาจฆ่าตายแบบไหน
เมื่อเห็นแม่ลูกตระกูลฉินเข้ามา ซางเฟยหว่านก็เอ่ยกับคุณนายฉินด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "คุณอ้อนวอนให้ฉันช่วยไว้ชีวิตลูกสาวคุณหลายครั้ง แต่ลูกสาวคุณกลับมองฉันเป็นศัตรู หาเรื่องไม่หยุด ว่าไงล่ะ จะเอายังไง"
คุณนายฉินได้ยินดังนั้นสีหน้าก็เครียดลง ตวาดฉินเยว่เอ๋อร์ว่า "คุกเข่า แล้วขอโทษคุณซางเดี๋ยวนี้!"
ฉินเยว่เอ๋อร์เต็มไปด้วยความตกตะลึง ยิ่งกว่าตอนเห็นสภาปีศาจต้นไม้เมื่อครู่นี้เสียอีก มันเหลือเชื่อยิ่งกว่า
"แม่ ให้หนูคุกเข่าให้เธอเนี่ยนะ?"
ก็นับประสาอะไรกับที่เธอถูกตามใจมาตั้งแต่เล็กจนโต คุณนายฉินไม่เคยแม้แต่จะพูดเสียงดังใส่เธอสักคำ ต่อให้เป็นตอนเด็ก ๆ ตรุษจีนได้เงินอั่งเปา เธอยังไม่เคยคุกเข่าต่อหน้าผู้ใหญ่เลย