อวี๋เป่ยหมิงทราบเรื่องแล้วจึงพูดกับจางเสวี่ยเสวี่ยว่า "หว่านหว่านพักอยู่ห้องข้างๆ ฉัน ฉันจะไปบอกเธอเอง"
แต่เมื่อเขาเดินมาถึงหน้าห้องของซางเฟยหว่านและจะเคาะประตู กลับพบว่าซางเฟยหว่านตั้งเขตอาคมไว้ที่หน้าประตู แม้แต่เสียงเคาะประตูก็ส่งเข้าไปไม่ได้
นี่...เพื่อไม่ให้การถ่ายทอดสดถูกรบกวนงั้นหรือ?
โชคดีที่การถ่ายทอดสดของซางเฟยหว่านจบลงอย่างรวดเร็ว เขตอาคมที่หน้าประตูก็ถูกถอนออกโดยอัตโนมัติ
ซางเฟยหว่านสัมผัสได้ว่าอวี๋เป่ยหมิงยืนอยู่หน้าประตู จึงเปิดประตูออกมาเอง
หลังจากฟังอวี๋เป่ยหมิงเล่าให้ฟัง ซางเฟยหว่านก็ไปดูโมเมนท์ของไป๋จวิ้น และเห็นว่าเขาลงโพสต์ไว้ตอนบ่ายจริงๆ ว่า:
[เที่ยวฌาปนสถานหนึ่งวัน สัมผัสความเป็นความตายล่วงหน้า รู้สึกว่าใกล้กับการรู้สึกตัวและบำเพ็ญเซียนขึ้นอีกขั้น]
ใต้ข้อความมีภาพเซลฟี่ที่ถ่ายหน้าฌาปนสถาน: ผมแดงสะดุดตาปลิวไสวท่ามกลางแสงย้อนของตะวันยามเย็น ด้านหลังมีเงาครึ่งหลังของจางเสวี่ยเสวี่ย
ใต้โพสต์มีคนคอมเมนต์และกดไลก์มากมาย
ส่วนใหญ่เป็นคำชมเชย ยกย่องว่าเขามีจิตใจลึกซึ้ง มีวุฒิภาวะทางจิตวิญญาณเหนือใคร เป็นต้น
มีเพียงไป๋เฉิงเฟิงที่แสดงความโกรธ: [แกไปที่แบบนั้นทำไม? ช่างเถอะ รอฉันประชุมเสร็จจะโทรหาแก ห้ามปิดเครื่องอีกเด็ดขาด!]
ซางเฟยหว่านพิจารณาใบหน้าของเขาอย่างละเอียดในภาพเซลฟี่ เห็นหว่างคิ้วคล้ำดำ เป็นลางร้ายใหญ่หลวง มองผ่านใบหน้าไปเห็นดวงชะตา ก็พบว่าดวงชะตาเปลี่ยนไปแล้ว