ไป๋จวิ้นพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปดูกับคุณด้วย! รีบไปกันเถอะ ดูว่าศพถูกส่งไปที่ไหน? แล้วทำไมพวกเขาถึงต้องซ่อนศพด้วยล่ะ?"
จางเสวี่ยเสวี่ยเดิมทีไม่อยากให้เขาเข้ามายุ่ง แต่ตอนนี้... เธอมองไป๋จวิ้น "คุณไม่กลัวเหรอ?"
ไป๋จวิ้นเลือดพลุ่งพล่าน "ผมอยากรู้มากกว่าว่าพวกเขาจะทำอะไร!"
"ก็ได้ มาถึงขนาดนี้แล้ว ก็ไปดูด้วยกันเถอะ"
ตรงหัวมุมทางเดินเป็นลิฟต์ และมีบันไดอยู่ติดกัน
เดินตามบันไดลงไปที่ห้องใต้ดิน ก็เห็นว่าผังตรงนี้คล้ายกับชั้นบน
เป็นทางเดินยาว หนึ่งในนั้นมีห้องอยู่หลายห้อง ตรงข้ามกับห้องบันไดก็มีห้องยามอยู่ห้องหนึ่ง
ยามเห็นไป๋จวิ้นกับจางเสวี่ยเสวี่ยเพิ่งลงมาจากบันได ก็กำลังจะเรียก
จางเสวี่ยเสวี่ยใช้เคล็ดสะกดจิตอีกครั้ง พึมพำในปากว่า "พวกเราเป็นพนักงานที่นี่ เป็นพนักงาน..."
สายตายามเลือนลางไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็เหมือนถูกล้างสมอง "อ้อ เป็นพวกคุณนี่เอง เข้าไปได้เลย"
ตอนที่เดินผ่านห้องยาม ไป๋จวิ้นเห็นป้ายติดผนังชื่อ "กฎระเบียบพนักงานอาคารเผาศพ" มีข้อความว่า:
1. จงเชื่อในวิทยาศาสตร์ โลกนี้ไม่มีวิญญาณ;
2. หลังฟ้ามืดแล้ว นอกเหนือจากพนักงานเวรแล้ว ห้ามอยู่ที่ฌาปนสถาน;
3. ผู้ที่เข้าชั้นใต้ดินหนึ่ง ต้องสวมลูกปัดคุ้มภัย;
4. หากได้ยินหรือเห็นสิ่งผิดปกติ อย่ากลัว;
5. บุคคลที่ไม่ใช่พนักงานอาคารเผาศพ ห้ามเข้าไปที่นี่ มิฉะนั้นจะโดนสิ่งที่ไม่สะอาดรังควาน;
ไป๋จวิ้นพูดว่า "นี่มันขัดแย้งกันเองจริงๆ ข้อแรกบอกว่าไม่มีผี แต่ข้อหลังๆ กลับหักล้างข้อแรกหมดเลย"