ซางเฟยหว่านถามเจ้าของร้านว่า "เนื้อเสียบไม้ของคุณล้วนเสียบเองทั้งหมดหรือเปล่า?"
"เนื้อวัวกับเนื้อแกะของร้านเราเป็นเมนูเด็ด เราไปซื้อเนื้อสดใหม่มา แล้วให้พนักงานในร้านเสียบไม้เองทั้งหมด"
เจ้าของร้านพูดพลางชี้ไปที่ตำแหน่งหน้าร้าน
ตรงนั้นมีโต๊ะสี่เหลี่ยมวางอยู่ บนโต๊ะมีไม้เสียบเนื้อที่เพิ่งเสียบเสร็จหลายร้อยไม้ วางระเกะระกะ ข้างๆ ยังมีเนื้อสีแดงสดห้อยอยู่หลายชิ้น
"ร้านเราเน้นเสียบสดๆ ปิ้งสดๆ เนื้อใหม่ รสชาติดี เลยมีลูกค้าประจำกลับมาซื้อซ้ำเยอะ"
ซางเฟยหว่านพูด "งั้นเนื้อนกกระจอกเทศนี่ล่ะ? ควรจะไม่ใช่ไม้ที่พวกคุณเสียบเองใช่ไหม?"
เจ้าของร้านตอบ "เนื้อนกกระจอกเทศเป็นไม้เสียบเนื้อแช่แข็งที่ซื้อมาจากตลาด เป็นเมนูใหม่ที่เพิ่มเข้ามาไม่กี่วันมานี้เอง ผมคิดว่าอยากเพิ่มเมนูให้หลากหลายขึ้น จะได้ดึงดูดลูกค้า นอกจากเนื้อนกกระจอกเทศแล้ว ยังมีลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นหมู ข้าวโพด ปลาหมึก ก็เป็นไม้เสียบกึ่งสำเร็จรูปที่สั่งซื้อเข้ามาเหมือนกัน"
"ดังนั้น ปัญหามันอยู่ที่เนื้อนกกระจอกเทศนี่เอง"
ซางเฟยหว่านหยิบไม้เสียบเนื้อนกกระจอกเทศอันหนึ่งที่ย่างจนนอกกรอบในนุ่มและคลุกเคล้าเครื่องเทศเต็มไปหมด พูดขึ้นว่า
"ไม้เสียบพวกนี้ตอนที่พวกคุณซื้อเข้ามา ก็ถูกหมักไว้ล่วงหน้าแล้ว รสชาติและเนื้อสัมผัสเปลี่ยนไปตั้งแต่แรกแล้ว ประกอบกับคนส่วนใหญ่ไม่เคยกินเนื้อนกกระจอกเทศ เลยไม่มีใครสังเกตเห็นปัญหา แต่ต่อให้รอบคอบแค่ไหน ก็ต้องมีพลาดบ้าง!"