"ฉันอยู่ตรงนี้"
ซางเฟยหว่านดีดนิ้ว ปล่อยพลังปราณวิญญาณไปตามระยะเพื่อเปิดไฟในห้องทำงานผู้อำนวยการ
หยวนฟางเซวียนเห็นแสงสว่างตรงนั้นก็รีบวิ่งเข้ามา พอถึงประตูยังแถมเบียดเสี่ยวลู่อย่างแรง พร้อมด่าไปด้วยว่า "อีแพศยา!"
พอเข้ามาข้างใน หยวนฟางเซวียนไม่เพียงเห็นซางเฟยหว่าน แต่ยังเห็นอวี๋เป่ยหมิง ปีศาจต้นหลิว และ...วิญญาณของลู่เจียเจียด้วย
ตอนแรกเธอนึกว่าวิญญาณนั้นเป็นคน แต่พอสายตามองลงไปต่ำๆ ก็เห็นใต้ชายกางเกงของเธอว่างเปล่า ราวกับไม่มีเท้า ลอยอยู่เหนือพื้นประมาณยี่สิบสามสิบเซนติเมตร ท่าทางประหลาด
หยวนฟางเซวียนตกใจจนร้องออกมา รีบเร่งซางเฟยหว่านว่า "คุณซาง คุณไม่ใช่ติดต่อวิญญาณและปราบผีได้หรือไง? รีบไล่ผีตัวนี้ออกไปที!"
ไม่เหมือนกับความกลัวของหยวนฟางเซวียน เสี่ยวลู่พอเห็นผีสาวตนนั้น กลับทั้งตกใจ ดีใจ และเศร้าใจ พร้อมตะโกนออกมาว่า "พี่สาว!"
"เป็นพี่สาวจริงๆ ด้วย ฉันหาพี่เจอจนได้!" เสี่ยวลู่ตาแดงก่ำ เสียงสั่นเครือ
"เธอเป็น...เหมยเหมย? เหมยเหมย โตเป็นผู้ใหญ่ขนาดนี้แล้วนะ..." ลู่เจียเจียจำเธอได้เช่นกัน น้ำตาไหลริน
หยวนฟางเซวียนเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ "เหมยเหมย? เสี่ยวลู่ หลู่หงเหมย! คืนนั้น ที่โผล่มาถามฉันเรื่องอดีตในไลฟ์ ก็คือเธอสิน่า ที่แท้ก็เป็นเธอเองเสี่ยวลู่! ฉันเลี้ยงดูเธอดีขนาดนั้น ไปไหนมาไหนก็พาเธอไปด้วย เธอกลับมาทำร้ายฉันแบบนี้!"