"เพราะเหตุนี้ ถึงเป็นการขัดต่อความเป็นเทพเจ้ากระนั้นหรือ? ถึงลบพี่ชายของฉัน—เทพเจ้าแห่งเขาหิมะผู้สูงศักดิ์—ออกไปอย่างง่ายดาย?"
เอินซูรู้สึกได้แต่เพียงว่ามันช่างน่าขันเหลือเกิน เธอชี้ขึ้นฟ้าแล้วร้องตำหนิว่า "แกมีสิทธิ์อะไรถึงประทานบททดสอบความรักแก่พระองค์ แล้วมีสิทธิ์อะไรมาลบการดำรงอยู่ของพระองค์ออกไปอย่างง่ายดาย? ด้วยเหตุใด? แกมีสิทธิ์อันใดกัน?"
ท้องฟ้านิ่งเงียบ ไม่ตอบโต้และไม่โต้แย้ง
กว่าพันปีมานี้ เอินซูมองมนุษย์เบื้องล่างเป็นดั่งมดปลวก ไม่สนใจความทุกข์ทรมานและชีวิตของพวกเขา
แต่ในขณะนี้ เธอจึงได้ตระหนักว่าแท้จริงแล้วตนเองก็เป็นเพียงมดปลวกที่เล็กน้อยไร้ค่าเช่นกัน
ภายใต้สวรรค์ ต่อให้แข็งแกร่งเพียงเทพเจ้า ก็เป็นเพียงมดปลวกเช่นกัน!
ซางเฟยหว่านอาจไม่อาจเข้าถึงความเศร้าโศกและความแค้นของนางในตอนนี้ แต่ในฐานะผู้บำเพ็ญตนในวิถีไร้ความรู้สึก ย่อมมองเห็นกฎแห่งสวรรค์ได้ชัดเจนยิ่งกว่า
"สวรรค์ไม่มีใจ เพราะต้องปฏิบัติต่อทุกสิ่งอย่างเท่าเทียม หากโอบอุ้มสรรพชีวิตไว้ในใจแล้ว ก็ไม่อาจเข้าข้างผู้ใดเป็นพิเศษได้อีก"
"ส่วนเทพเจ้า เกิดมาแข็งแกร่ง มีพลังทำลายล้างล้างฟ้าดิน หากไม่ยึดมั่นในใจอันไร้ความรู้สึก ย่อมก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ประเมินค่าไม่ได้"
"ดังนั้น เมื่อเทพเขาใหญ่มีใจอยากจะอยู่ต่อถาวร กฎแห่งสวรรค์จึงประทานบททดสอบความรักลงมาเป็นบทพิสูจน์"
"หากสามารถฝ่าบททดสอบความรักไปได้ ไม่ใช้พลังเทพไปตามอารมณ์รักโกรธของตน ก็จะสามารถอยู่เบื้องล่างได้ หากใจโลภเกินไป ในยุคเสื่อมถอยแห่งธรรม กฎแห่งสวรรค์อ่อนแอ ขาดการควบคุมดูแล เช่นนั้นเทพเจ้าผู้มีพลังมหาศาลเช่นนี้หากพำนักอยู่ท่ามกลางมนุษย์โดยพลการ ย่อมอันตรายเกินไป"