นอกความฝัน อวี๋เป่ยหมิงได้ยินเสียงกระดิ่งถั่วแดงของซางเฟยหว่าน สีหน้าเปลี่ยนไปมาก "หว่านหว่านเจออันตรายแล้ว!"
"หว่านหว่าน รีบออกจากความฝัน รีบออกมา!"
เขาร้องเรียกหลายครั้งติดต่อกัน พร้อมกับเร่งกระดิ่งถั่วแดงในโลกความเป็นจริง พยายามเรียกซางเฟยหว่านกลับมา
แต่ในขณะนี้ ร่างของซางเฟยหว่านไม่ขยับแม้แต่น้อย คิ้วดำบางสองข้างขมวดมุ่นลึก ผ่านเปลือกตาที่ปิดสนิท ยังมองเห็นลูกตาของเธอหมุนไปมาอย่างรวดเร็ว
อวี๋เป่ยหมิงรู้ว่า เธอพยายามอย่างยิ่งที่จะดิ้นรนออกมาจากความฝัน แต่ไม่รู้ว่าทำไมถึงตื่นขึ้นมาไม่ได้
"ไม่ได้ จะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้อีกต่อไป ฉันต้องเข้าไปในความฝัน เพื่อช่วยหว่านหว่านกลับมา!"
อวี๋เป่ยหมิงพูดพลาง เตรียมที่จะแยกวิญญาณออกจากร่างเพื่อเข้าสู่ความฝัน
เอินซูรีบรั้งเขาไว้ "นายเข้าไปก็ไม่มีประโยชน์ ต้องเป็นเพราะวิญญาณของพี่ชายรับรู้ได้ว่าเธอบุกรุกเข้าไป คิดว่าเธอเป็นคนร้าย เตรียมจะกำจัดทิ้ง ถ้านายเข้าไป ก็จะเจออันตรายแบบเดียวกัน"
อวี๋เป่ยหมิงกัดฟันพูด "ฉันสามารถใช้วิธีระเบิดวิญญาณ เพื่อสั่นสะเทือนให้หว่านหว่านหลุดออกจากความฝันได้!"
"นายบ้าไปแล้ว!" เอินซูได้ยินแล้วรู้สึกประหลาดใจมาก "นี่มันการเอาชีวิตแลกชีวิตชัด ๆ!"
"ต่อให้ต้องเอาชีวิตแลกชีวิต ฉันก็ต้องปกป้องให้หว่านหว่านปลอดภัย ปล่อยมือเถอะ เวลามีจำกัด รอช้าไม่ได้อีกแล้ว"
"ไม่ต้องเอาชีวิตแลกชีวิต ฉันมีวิธี ฉันสัมผัสได้ว่าพวกนายทั้งสองคนเป็นคนดี พวกนายอยากช่วยฉัน ฉันก็ควรจะช่วยพวกนายเช่นกัน"
เอินซูพูดพลาง ยกสองมือขึ้นโอบรอบลูกบอลแสงที่เกิดจากวิญญาณหลงเหลือของเทพภูเขาหิมะ