"นี่คือบ้านของฉันกับแม่จ๊ะ"
เทียนเอ๋อร์พูดพลางผลักประตูไม้เตี้ยๆ เข้าไป แต่ไม่นานก็ออกมา
ใบหน้ากลมเล็กเต็มไปด้วยความผิดหวัง
เธอพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวังว่า "แม่ไม่อยู่บ้าน ไม่อยู่เลย แม่ทิ้งเทียนเอ๋อร์ไปแล้วหรือเปล่านะ"
พูดไปพูดมา ปากเล็กๆ ก็หุบลง แล้วร้องไห้จ้า
เสียงร้องดังขึ้นเรื่อยๆ แผ่ไปทั่วทุกมุมของหมู่บ้าน ทั้งหมู่บ้านสั่นสะเทือนไปกับเสียงของเธอ
แต่ชาวบ้านที่อยู่ในนั้นกลับไม่รู้สึกตัว คนที่ทำงานก็ทำงานต่อไป นักมวยปล้ำที่กำลังมวยปล้ำก็มวยปล้ำต่อไป คนที่มุงดูก็ยังคงมุงดูอยู่
ถึงขั้นนี้ ซางเฟยหว่านก็พอจะเดาออกแล้ว
ทุกสิ่งที่นี่มีอยู่เพราะเด็กผู้หญิงชื่อเทียนเอ๋อร์คนนี้ ดังนั้นหมู่บ้านหรือชาวบ้านก็จะผันผวนไปตามอารมณ์ของเธอ
ที่แปลกคือเด็กผู้หญิงคนนี้แม้จะน่าขนลุก แต่ไม่มีบาปจากการฆ่า กลับยังคงความบริสุทธิ์แบบเด็กไว้
ดังนั้น ซางเฟยหว่านจึงสรุปได้ว่าเธอไม่ใช่อารักขาฝ่ายซ้ายแน่นอน
เพียงแต่เธอไม่สามารถมองเห็นดวงชะตาตอนยังมีชีวิตของเทียนเอ๋อร์ได้
นั่นก็หมายความว่าเทียนเอ๋อร์ถูกพลังอันแข็งแกร่งปกป้องไว้
"เทียนเอ๋อร์ เราไปถามชาวบ้านกันดีกว่า เผื่อพวกเขาจะรู้ว่าแม่ของเธออยู่ที่ไหน" ซางเฟยหว่านคิดว่าแม่ของเทียนเอ๋อร์น่าจะเป็นกุญแจสำคัญของทุกอย่าง
"จริงด้วย!" พอได้ยิน เทียนเอ๋อร์ก็หยุดร้องไห้ทันที หมู่บ้านจึงสงบลง