ซางเฟยหว่านได้ยินเสียงบันทึกแล้วก็ครุ่นคิดว่า
หากโลกที่เธออยู่ตอนนี้เป็นโลกจริงเมื่อ 12 ปีก่อนอย่างที่คาดไว้ เพียงแค่เปิดโปงความมืดของโรงพยาบาลจิตเวช ปัญหาตรงนี้ก็จะคลี่คลายไปเอง
ส่วนทางอวี๋เป่ยหมิงก็ต้องหาวิญญาณของผู้อำนวยการโรงพยาบาลให้เจอ ปลดปล่อยความยึดติดของวิญญาณผู้ตาย เมื่อวิญญาณจากไป ความแค้นก็สลายไป โลกของวิญญาณก็จะหายไปเอง โลกทั้งสองใบทั้งในอดีตและปัจจุบันก็จะกลับสู่แนวทางที่ถูกต้อง ไม่รบกวนซึ่งกันและกันอีกต่อไป
ซางเฟยหว่านส่งข้อความถึงอวี๋เป่ยหมิงว่า "เป่ยหมิง ถ้าเป็นเช่นนั้น เราก็แยกกันทำหน้าที่ เธอไปหาวิญญาณผู้อำนวยการ ฉันไปหาคนที่โทรขอความช่วยเหลือ!"
อวี๋เป่ยหมิงเตือนเธอว่า "เวลาที่โทรศัพท์ขอความช่วยเหลือออกไปคือปี 2012 วันที่ 2 พฤศจิกายน เวลา 19.00 น. คนที่โทรชื่อหลิวกวน"
"อีกอย่าง คนในกองถ่ายของเธอมาสี่คนใช่ไหม ชายสองหญิงสอง? ฉันเคยเห็นพวกเขาในห้อง 322"
"พวกเขาไม่ได้เป็นคนในโลกนี้ ในแฟ้มเอกสารทางการในภายหลังก็ไม่มีบันทึกว่าพวกเขาเกิดเรื่อง หว่านหว่านต้องจำไว้ อย่าเปลี่ยนแปลงอดีตตามใจชอบ ต้องทำตามร่องรอยของอดีตเท่านั้น ไม่เช่นนั้นจะเกิดผลผีเสื้อ ส่งผลกระทบต่อโลกในอนาคต ผลที่ตามมาคาดเดาไม่ได้"
ซางเฟยหว่านย่อมรู้จักเหตุผลนี้ดี "ฉันเข้าใจ ขอแค่หาหลิวกวนเจอ ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น"
หลังจากสื่อสารกับอวี๋เป่ยหมิงผ่านโทรศัพท์มือถือเสร็จ ซางเฟยหว่านก็ดูเวลาในโทรศัพท์เป็นพิเศษ: ปี 2012 วันที่ 2 พฤศจิกายน เวลา 17.00 น.