ชานเมืองปักกิ่ง ในลานบ้านทรุดโทรมแห่งหนึ่ง กองพะเนินด้วยขยะรีไซเคิลเสียจนแทบไม่มีที่ให้เดินลงเท้า เผลอนิดเดียวก็ชนแผ่นเหล็กพัง ๆ ที่วางซ้อนกันมั่วซั่ว เกิดเสียงเคร้งคร้างดังสนั่น
เสี่ยวเหม่ยมาตามที่อยู่ที่ซางเฟยหว่านให้ไว้เมื่อวาน ตอนหามาถึงนี่เกือบคิดว่ามาผิดที่
เธอยกมือถือถ่ายรูปลานบ้านไว้ ขณะกำลังจะส่งให้ซางเฟยหว่าน จู่ ๆ ก็เห็นคราบเลือดอยู่บนพื้นข้าง ๆ ถูกขวดโค้กไม่กี่ขวดบังไว้ เลือดแห้งกรังจนเป็นสีดำ มีขนสีขาวติดอยู่หลายเส้น
อารีมาอยู่ที่นี่แน่ ๆ!
ตอนนี้ อารีถูกผูกคอแขวนเหนือพื้นราวหนึ่งเมตร ปลายเท้าหลังเพิ่งจะแตะพื้นได้ ให้มันพอทรงตัวยืน ไม่ถูกแขวนจนตาย
ขนที่เคยขาวบริสุทธิ์ดั่งหิมะ บัดนี้ถูกเลือดย้อมเป็นสีแดงเปรอะเปื้อน ปากจิ้งจอกเรียวแหลมของมันยังคงพ่นเลือดออกมาไม่หยุด ชัดเจนว่าบาดเจ็บถึงอวัยวะภายใน
ไม่ไกลออกไป มีชายวัยกลางคนปากยื่นคางแหลม แต่งกายสกปรกมอมแมมยืนอยู่ ในมือถือแส้ปราบปีศาจ เฆี่ยนอารีอย่างแรง
เฆี่ยนมาทั้งคืน เขาก็หมดแรงจริง ๆ ท้าวสะเอวหอบแล้วว่า "สัตว์เดรัจฉาน แกยอมไหม?"
อารีค่อย ๆ ลืมตา ส่งสายตาดูถูกแวบหนึ่ง แล้วเมินเฉยหลับตาลง
ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม "ถามแกอีกครั้ง จะยอมมอบโอสถสัตว์ในกายให้ฉันไหม?"
ร่างของปีศาจมีสมบัติทุกส่วน ขน เล็บ เลือดเนื้อ ล้วนนำมาหลอมเป็นของวิเศษ หรือโอสถได้ มีค่าดั่งสมบัติล้ำค่า
แต่สิ่งที่มีค่าที่สุดคือโอสถปีศาจที่รวมระดับการบำเพ็ญทั้งหมดไว้ สามารถช่วยให้ผู้บำเพ็ญตบะเพิ่มระดับการบำเพ็ญ ทะลวงขั้น และหลุดพ้นจากสภาพเดิม