ชายคนนั้นเผยสีหน้าละโมบ รีบพุ่งเข้าไปคว้าโอสถปีศาจมากุมไว้ในมือพลางพิจารณาอย่างละเอียด
สมกับที่เป็นโอสถปีศาจที่บรรจุระดับการบำเพ็ญถึงสองร้อยปีเต็ม ๆ เพียงแค่วางบนมือก็สัมผัสได้ถึงพลังปราณวิญญาณอันเปี่ยมล้น
หากปล่อยให้หมาจิ้งจอกตนนี้บำเพ็ญต่อไปอีกไม่กี่ปี มันก็จะแปลงกายเป็นมนุษย์ เมื่อถึงตอนนั้น ด้วยสายตาของหมอจับปีศาจชั้นต่ำอย่างเขา ก็คงไม่สามารถแยกแยะได้ว่ามันคือคนหรือปีศาจ
"อารี!" เสี่ยวเหม่ยพุ่งเข้าไปกอดสุนัขจิ้งจอกน้อย
อารีที่สูญเสียโอสถปีศาจไป ก็เปรียบเสมือนมนุษย์ที่ถูกควักหัวใจ นอนแน่นิ่งอยู่ในอ้อมกอดของเธอ ปราศจากชีวิตชีวาและความสดใสในอดีต
ถึงกระนั้น ชายคนนั้นก็ยังกระชากร่างของอารีไปจากเสี่ยวเหม่ยอย่างไม่ปรานี
"โอสถปีศาจเป็นของฉัน ร่างของมันก็เป็นของฉันด้วย!"
"คุณจะทำอะไร? คืนอารีมาให้ฉันนะ คืนมา!"
เสี่ยวเหม่ยใจสลาย ยังอยากจะแย่งอารีคืน แต่กลับถูกชายคนนั้นถีบกระเด็น
"คืนให้แก?" ชายคนนั้นหัวเราะเย็น "แกมันช่างไร้เดียงสานัก ถ้าจะคืนให้แกได้ ฉันจะลงแรงทั้งหมดนี่ไปทำไม? แกคงยังไม่รู้สินะว่าโอสถปีศาจของจิ้งจอกปีศาจนี่เป็นของวิเศษ ถ้าหลอมมันได้ ก็จะดูดซับระดับการบำเพ็ญสองร้อยปีของมัน ไม่ใช่แค่อายุยืน แต่ยังเปลี่ยนกระดูกเปลี่ยนเนื้อ กลายเป็นหมอจับปีศาจระดับสูงได้"
"การจะหลอมโอสถปีศาจได้ หมาจิ้งจอกตัวนี้ต้องยอมมอบมันด้วยความสมัครใจเท่านั้น ตอนแรกมันยอมตายดีกว่า แต่เพราะเจ้านั่นแหละ มันถึงยอม ฉันถึงได้โอสถนี้มา ต้องขอบใจแกจริง ๆ ที่ช่วยงานใหญ่ให้ฉัน!"