ในคืนวันแต่งงาน เขาถามย้ำแล้วย้ำอีกว่า "เธออยู่กับแฟนเก่า เริ่มอยู่ด้วยกันตอนไหน อยู่ด้วยกันมากี่ปี เคยท้องไหม"
ตอนนั้นเธอยังคิดว่าเขาแค่หึง เป็นการแสดงออกถึงความรัก เลยอดทนอธิบายให้ฟังอย่างใจเย็น
"เรื่องที่ฉันกับเขาคบกันมันเป็นอดีตไปแล้ว ก่อนหน้านี้เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอ เรื่องเก่า ๆ ก็ให้มันผ่านไปเถอะ เราไม่พูดถึงมันอีกได้ไหม"
ชายหนุ่มโอบเธอแน่น "ที่รัก ฉันรักเธอมากจริง ๆ พอคิดว่าเธอเคยเป็นของชายอื่นทั้งตัว ฉันก็รู้สึกเจ็บปวดใจ ต่อไปเธอสัญญากับฉันได้ไหม ว่าจะไม่ติดต่อกับเขาอีก"
เว่ยเหลียงคิดว่าตัวเองได้รับการใส่ใจ ใจยังรู้สึกหวานชื่น "ฉันเลิกติดต่อกับเขานานแล้ว บล็อกวีแชทและเบอร์โทรไปหมด ต่อจากนี้ฉันจะเป็นของเธอแค่คนเดียว"
ต่อมาสถานการณ์ก็ยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ
เหลียงเหวินตรวจโทรศัพท์เธอทุกวัน แม้แต่ข้อความในกลุ่มแชทก็ต้องอ่านทุกตัวอักษร
เธอใช้เงินไปเท่าไหร่ต่อวัน ซื้อของออนไลน์อะไรบ้าง สามีรู้หมดทุกอย่าง
เรื่องพวกนี้ก็ช่างเถอะ เว่ยเหลียงคิดว่าตัวเองไม่มีความลับ มองก็มองเถอะ
อาจเป็นเพราะนิสัยอ่อนแอของเธอเอง ที่ทำให้เหลียงเหวินเริ่มทำตัวเกินเลยมากขึ้นเรื่อย ๆ
เขาเริ่มจำกัดการเคลื่อนไหวของเธอ
"วันนี้เธอเลิกงานทำไมช้ากว่าปกติครึ่งชั่วโมง อะไรนะ เธอกับเพื่อนร่วมงานซื้อของกินเล่นข้างล่างออฟฟิศ? ทำไมไม่ซื้อกลับมากินที่บ้าน รู้ไหมว่าฉันรอเธออยู่"