คนที่ติดกับดักของความรักไม่ใช่มีแค่คนเดียว เพราะไป๋จวิ้นก็เป็นอีกคน
พอเห็นซางเฟยหว่านเดินทางกลับมา เขารี่เข้ามาหาทันที "คุณทวดกลับมาแล้วเหรอครับ? มานั่งทางนี้สิ คุยกันสักพัก!"
ซางเฟยหว่านมองหน้าเขาหนึ่งครั้ง "จะให้ฉันช่วยดูดวงคู่แต่งงานของแก?"
ไป๋จวิ้นฟาดต้นขาตัวเองเสียงดัง "ไม่ใช่คุณทวดจริง ๆ สายตาแม่นปานนี้!"
แล้วเขาก็ลดเสียงลงถาม "คุณทวดว่าผมกับเสวี่ยเสวี่ยเข้าคู่กันได้ไหมครับ?"
ซางเฟยหว่านตอบตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม "ย่อมไม่ได้อยู่แล้ว แกเป็นคน ส่วนเธอเป็นปีศาจ ถ้าเธอไม่ได้บำเพ็ญจนกลายเป็นร่างมนุษย์ พวกแกจะมีอุปสรรคในการสืบพันธุ์กั้นอยู่ แล้วจะไปเข้ากันได้อย่างไร?"
ไป๋จวิ้น: "......คุณทวดครับ พูดกันตรง ๆ จี๊ดใจเกินไปแล้วนะครับ!"
ซางเฟยหว่านกล่าว "แค่ความจริงเท่านั้น แต่ในโลกใบนี้คู่รักที่ไม่เข้าคู่กันก็มีมากมาย มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร"
ไป๋จวิ้นดีใจขึ้นทันที "งั้นความหมายคือ ถึงไม่ค่อยเข้าคู่กันก็อยู่ด้วยกันได้ใช่ไหมครับ? ผมกับเสวี่ยเสวี่ยยังอยู่ด้วยกันได้ ใช่ไหมครับ?"
ซางเฟยหว่านกล่าว "เรื่องนี้ ต้องคุยกันระหว่างสองคนเอง"
ไป๋จวิ้นถอนหายใจ "แต่เสวี่ยเสวี่ยเหมือนกำลังหลบฉันอยู่อะครับ จะคุยกันให้ซักทีก็ยากเย็น โธ่เอ๊ย ไม่รู้ว่าใจผู้หญิงมันคิดอะไรกันแน่ยากเย็นแท้ ๆ ตอนอยู่ในแดนภาพลวงตาเธอพูดกันดี ๆ ว่าออกไปแล้วจะอยู่ด้วยกัน แต่พอออกมาได้ เธอกลับเหมือนลืมทุกอย่างไปเฉยเลย"
"ที่แกบอกฉันว่าไม่เข้าคู่กันนั้น นอกจากเรื่องสายพันธุ์แล้ว อายุก็เป็นปัญหาใหญ่อีกข้อ จางเสวี่ยเสวี่ยมีชีวิตยืนยาวได้นับพันปี เทียบกันแล้วอายุของมนุษย์สั้นเหลือเกิน ไป๋จวิ้น เรื่องนี้แกคิดถึงหรือเปล่า?"