พาดหัวใหญ่ฉบับที่สองเป็นบทความแสดงความเห็นเชิงนโยบายของจอหงวนประจำปีนี้ ชื่อเรื่องว่า“ว่าด้วยรากฐานเกษตรกรรมและประโยชน์แห่งการค้าอุตสาหกรรม” เนื้อหาเขียนได้หนักแน่น ทั้งมีพื้นฐานคัมภีร์คลาสสิกและข้อคิดเห็นเชิงปฏิบัติ
เวินโส่วจั๋วอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วพยักหน้าเงียบ ๆ ในใจคิดว่าจอหงวนปีนี้มีความสามารถแท้จริง
ข้างบทความมีคอลัมน์ประจำขนาดเล็กชื่อ “เกร็ดกฎหมาย” ฉบับนี้กล่าวถึงวิธีจัดการข้อพิพาทระหว่างเพื่อนบ้าน ใช้ภาษาสามัญ เข้าใจง่าย มีลำดับชัดเจน แม้ชาวบ้านที่รู้หนังสือไม่มากก็อ่านได้ไม่ลำบาก
เมื่อพลิกหนังสือพิมพ์ไปด้านหลัง เนื้อหาก็ใกล้ชิดชีวิตชาวบ้านยิ่งขึ้น
มุมขวาบนเป็นเกร็ดความรู้ด้านการเพาะปลูก กล่าวถึงข้อควรระวังในการให้น้ำแก่ข้าวสาลีฤดูหนาวเพื่อให้ผ่านพ้นฤดูหนาว เนื้อหากระชับได้ใจความ อ่านแล้วรู้ทันทีว่าเขียนด้วยน้ำเสียงของชาวนาเก่าแก่ ทั้งยังนำไปใช้ได้จริง
ข้างกันเป็นบทความเกร็ดความรู้ด้านการแพทย์และการดูแลผู้ป่วย พาดหัวเขียนว่า “วิธีกระแทกแตงช่วยชีวิต” เวินโส่วจั๋วอ่านอย่างตั้งใจ เนื้อหากล่าวถึงวิธีช่วยเหลือผู้ที่สำลักโดยไม่ตั้งใจ มีทั้งกรรไกร กระดาษ และค้อนหิน ขั้นตอนชัดเจน อ่านแล้วเข้าใจได้ทันที
เขาลอบชื่นชมในใจ สิ่งเหล่านี้แม้ดูไม่สำคัญ ทว่ากลับช่วยชีวิตคนได้ในยามคับขัน มีประโยชน์กว่าหน้ากระดาษที่เต็มไปด้วยถ้อยคำลอย ๆ มากนัก
ตำแหน่งที่สะดุดตาที่สุดของหน้าหนังสือพิมพ์เป็นบทความยาวเกี่ยวกับบ๊ะจ่าง
บทความไล่เรียงตั้งแต่ใต้จรดเหนือ ถึงความนิยมในรสชาติและความแตกต่างของวิธีทำบ๊ะจ่างในแต่ละท้องถิ่น ชาวเจียงหนานชอบบ๊ะจ่างไส้เค็ม ใช้เนื้อสดกับไข่แดงเป็นไส้ น้ำมันซึมซาบเข้าเมล็ดข้าวเหนียว รสเค็มหอมกลมกล่อม ส่วนชาวเหนือชอบบ๊ะจ่างไส้หวาน ใช้พุทราแดงกับถั่วกวนเป็นไส้ กินคู่กับน้ำตาลทรายขาว รสหวานสดชื่น