ป้าเซียนส่งสัญญาณให้ผู้ติดตามของตนไปนำเหล้ามาให้ลองชิม
ครู่ต่อมา ผานเหิงก็ประคองไหสุราเอาที่ยังไม่เปิดผนึกมาด้วยตนเอง ก่อนวิ่งเหยาะ ๆ ขึ้นไปบนแท่นประธาน
ฉางจงรับไหเหล้ามาเปิดผนึกด้วยตนเอง ตามธรรมเนียมต้องตรวจพิษเสียก่อน จากนั้นจึงรินจนเต็มจอก แล้วยื่นให้ป้าเซียน
ป้าเซียนรับจอกเหล้ามา จ่อจมูกสูดดม กลิ่นหอมเข้มข้นพลันโชยแตะจมูก คิ้วของเขาขยับเล็กน้อย กลิ่นสุรานี้มีความกร้าวกระด้างและแรงจัด แตกต่างจากเหล้านมม้าที่เขาดื่มเป็นประจำอย่างสิ้นเชิง
เขาดื่มเหล้าในจอกจนหมดรวดเดียว เมื่อน้ำสุราไหลผ่านลำคอ ความร้อนผ่าวก็พุ่งจากลำคอลงสู่ท้อง ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นไออุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
เขาหลับตาลิ้มรสอยู่ครู่หนึ่ง พอลืมตาขึ้นก็พ่นลมหายใจปนกลิ่นสุราออกมาแรง ๆ แล้วเอ่ยชมว่า “สุราชั้นดี!”
จากนั้นก็สั่งให้รินจอกที่สอง
เมื่อเห็นเช่นนั้น คนอื่น ๆ บนแท่นประธานก็พากันสนใจ ฉางจงรินเหล้าให้เหล่าขุนนางและคณะทูตตามลำดับ
บางคนจิบไปคำหนึ่ง ดวงตาพลันเป็นประกาย พยักหน้าซ้ำ ๆ “แรงแต่ไม่บาดคอ รสเข้มข้นและหวานติดปลายลิ้น เป็นสุราชั้นดีจริง ๆ”
บางคนกลับไม่คุ้นกับความแรงของมัน พอดื่มลงไปก็สำลักไอจนหน้าแดง รีบยกน้ำชาขึ้นดื่มกดรสสุรา พลางพึมพำว่า “นี่มันเหล้าที่ไหนกัน คมยิ่งกว่าคมดาบเสียอีก...”
ป้าเซียนดื่มติดกันสามจอก ยิ่งดื่มก็ยิ่งถูกปาก จึงตัดสินใจทันที “เหล้านี้ดี! ข้าจะเอา สั่งบรรจุให้ข้า 100 ไห นำกลับไปหลางหรง!”
ฮ่องเต้ส่งสายตาให้ฉางจงอย่างแนบเนียน
ฉางจงติดตามฮ่องเต้มาหลายปี เพียงสบตาก็เข้าใจความหมาย นี่คือการให้ข่าวที่ว่าชาวหลางหรงจะซื้อเหล้าจำนวนมากแพร่ออกไป ให้ชาวหลางหรงรู้สึกว่าการใช้จ่ายเงินในต้าหยงเป็นเรื่องมีหน้ามีตา ภายหน้าพวกเขาย่อมจับจ่ายมากขึ้น