ฉีหลินกลับมายังลานกว้างพร้อมฮูหยินทั้งสอง พูดคุยทักทายกันไม่กี่คำ นางก็อ้างว่าจะวาดภาพให้เด็ก ๆ แล้วแยกตัวออกมา
นางถอนหายใจโล่งอกอย่างยิ่ง ความกระตือรือร้นของฮูหยินเหล่านี้ช่างชวนให้คนรับมือไม่ไหวจริง ๆ!
นางต้องวาดภาพให้เด็ก ๆ จริง ๆ ด้วย ตั้งใจบันทึกช่วงเวลาอันงดงามไว้ ยามนี้คิดถึงวันที่มีโทรศัพท์ขึ้นมาเหลือเกิน แค่กดชัตเตอร์ครั้งเดียวก็เก็บภาพไว้ได้ทุกเมื่อ
ฉีหลินนั่งอยู่ใกล้บริเวณพักผ่อนของตรอกจวีเสียน คอยจับภาพช่วงเวลาน่ารักและน่าสนใจของเหล่าเด็ก ๆ
อู่หลานเฉินทำปากยื่น กำลังทะเลาะกับเสิ่นฉือ ส่วนเสิ่นฉือก็ทำหน้าประจบประแจง คอยอ้อนวอนขออภัย
วาดเก็บไว้!
อู่จั่วเฉินกับอู่โย่วเฉินกำลังเล่นกับด้วงดำตัวหนึ่ง เล่นไปเล่นมา ด้วงกลับหายไปเสียแล้ว พี่น้องทั้งสองสงสัยว่ามันคลานเข้าไปในเสื้อของใคร จึงช่วยกันดึงเสื้อผ้าออกจากกัน ต่างก็กลัวว่าจะพบแมลง แต่ก็กลัวว่าจะหาไม่พบ สีหน้าขัดแย้งกันเช่นนั้นน่ารักจนแทบทำให้คนใจละลาย
วาดเก็บไว้!
หลินข่ายสวมหน้ากาก นั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะ ด้านซ้ายมีฉินสือเยว่สวมหน้ากากนั่งยอง ๆ ด้านขวามีจางสือโถวสวมหน้ากากนั่งยอง ๆ เช่นกัน ฉินสือเยว่กำลังถ่ายทอดวิธีต่าง ๆ ที่ช่วยให้หน้ากากหายใจสะดวกขึ้น
ทั้งสามคน คนหนึ่งโบกมือไม้พูดจ้อไม่หยุด คล้ายซุนหงอคงยิ่งนัก อีกคนสุขุมหนักแน่นประหนึ่งพระถังซัมจั๋ง ส่วนอีกคนท่าทางซื่อ ๆ ร่างกำยำ ฟังหนึ่งคำก็พยักหน้าหนึ่งที ช่างเหมือนซัวเจ๋งเสียจริง
วาดเก็บไว้!
วาดประกายในดวงตาของมู่ชี วาดผมที่ชี้ฟูของอู่อี้เฉิน วาดฟันหน้าที่แหว่งของฉีเข่อเหวย…