คุณย่าบ้านฉันแสบไม่เบา

ตอนที่ 178 อะไรคือการขอโทษที่แท้จริง

7 นาที· 1.7K คำ

คนในห้องเย็บปักต่างกระตือรือร้นอยากแสดงฝีมือ พากันลงมือกันถ้วนหน้า แบ่งงานกันชัดเจน อีกทั้งยังมีแบบร่างละเอียดจากฉีหลิน งานเย็บปักที่เพียงตัดผ้าให้แม่นยำแล้วเย็บประกบกันเช่นนี้ จึงไม่ยากสำหรับพวกนาง

ใช้เวลาเพียง 2 ชั่วยาม กระต่ายขนฟูทั้งสี่ตัวก็ทำเสร็จ

ในเวลา 2 ชั่วยามนี้ นับรวมตั้งแต่ซื้อเป็ด ถอนขนเป็ด ทำความสะอาดขนเป็ด ฆ่าเชื้อและกำจัดกลิ่น ทั้งยังรวมเวลาที่กระต่ายตัวแรกเย็บเสียจนต้องแก้งานใหม่ด้วย

มันเป็นกระต่ายหูตกสีขาวราวหิมะทั้งตัว

กระต่ายทั้งตัวขดกลมเป็นก้อน ขนนุ่มฟูและเรียบลื่น เมื่อสัมผัสแล้วทั้งนุ่มทั้งอุ่น ราวกับก้อนเมฆอุ่นๆ

หูยาวคู่หนึ่งห้อยนุ่มนิ่มอยู่สองข้าง บดบังลำตัวไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นเพียงหัวกลมดิก น่ารักทั้งยังว่าง่าย

ดวงตาของกระต่ายทำจากไข่มุกดำที่ฉีหลินมอบให้ เย็บซ่อนอยู่ในขนสีขาว ต้องแหวกขนออกจึงจะเห็นดวงตากลมดำขลับทั้งสองข้าง

ขาทั้งสี่อวบอ้วนงออยู่เบื้องหน้า บนแผ่นอุ้งเท้าสีขาวเล็กจ้อย มีด้ายสีทองหลายเส้นปักเป็นลายอุ้งเท้า ทั้งประณีตและน่ารัก

ด้านในอุ้งเท้าข้างหนึ่งของแต่ละตัว ปักอักษร “ซู” “หลาน” “อวี้” และ “อวี๋” เอาไว้ เพื่อแยกกระต่ายแต่ละตัวออกจากกัน

หลานสาวทั้งสามชอบพวกมันยิ่งนัก กอดไว้ไม่ยอมปล่อย ส่วนหางตาและคิ้วของอู่อวี้เฉินก็เผยรอยยิ้มออกมา

ฉีหลินให้บ่าวรับใช้ส่งกระต่ายไปยังตระกูลเจียง พร้อมกับส่งอาหารหมูชามใหญ่ไปด้วยหนึ่งชาม

เพื่อขอบคุณเด็กๆ ที่ยืนหยัดปกป้องเพื่อนร่วมชั้นด้วยความกล้าหาญ ฉีหลินจึงพาอู่อวี้เฉินไปกำกับห้องครัวทำอาหารหมูชามใหญ่หม้อโตสองหม้อ แล้วให้คนนำไปส่งยังจวนต่างๆ เพื่อแสดงความขอบคุณ ทั้งยังถือโอกาสไปเยี่ยมเยียนเจ้าหนุ่มซุกซนที่บาดเจ็บเหล่านั้นด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป