บรรดาขุนนางที่แอบลูบผ้าเช็ดหน้าอยู่ก็เลิกแอบเสียแล้ว พากันหยิบออกมาเช็ดมือซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างละเอียด ปากก็พึมพำอะไรบางอย่างไม่หยุด
มีทั้งบิดากับบุตรที่รับราชการอยู่ในราชสำนักพร้อมกัน
ขุนนางเฒ่ากล่าวว่า “ลูกเอ๋ย เจ้าไปจับเถิด ชั่วชีวิตนี้พ่อไม่เคยมีโชคเรื่องจับสลากเลย”
ขุนนางหนุ่มตอบว่า “ท่านพ่อ ไปจับเองเถิด ลูกกลัวว่าหากจับได้ใบเปล่า ท่านแม่คงด่าลูกจนตาย ส่วนภรรยาก็คงทำหน้าบึ้งใส่ หากท่านพ่อไปจับ ต่อให้จับได้อะไร สองแม่ลูกนั้นก็ไม่กล้าทำอะไรท่านหรอก”
บางคนฝากความหวังไว้กับเทพยดาและพระพุทธองค์ ประสานมือคำนับฟ้าครั้งแล้วครั้งเล่า เปี่ยมด้วยความศรัทธาอย่างยิ่ง
เมื่อการจับสลากดำเนินต่อไป คนที่อยู่ด้านหลังก็ยิ่งร้อนใจ
บางคนสอดมือเข้าไปอยู่นาน ราวกับคิดจะคลำหาสมบัติจากก้นหีบ จนฉางจงเร่งจึงค่อยดึงมือออกมาอย่างไม่เต็มใจ
บางคนคลำได้กระดาษแผ่นหนึ่งแล้วกำไว้แน่น หลับตาไม่กล้ามอง ต้องให้เพื่อนร่วมงานเร่งจึงค่อย ๆ คลี่ออกด้วยมือสั่นเทา
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีแม่ทัพใจร้อนผู้หนึ่ง พอคลำได้ใบเปล่าก็เผลอคิดจะยัดกระดาษกลับเข้าไปจับใหม่ โชคดีที่ผู้ตรวจการซึ่งยืนจ้องเขม็งอยู่ข้าง ๆ ตวาดห้ามไว้ทัน ทำเอาเขาหน้าแดงก่ำ
เสียงขานชื่อแหลมเล็กของฉางจง เสียงถอนหายใจอย่างหงุดหงิดของเหล่าขุนนาง และเสียงตวาดปรามเพื่อรักษาความเป็นระเบียบ...
ท้องพระโรงอันโอ่อ่าศักดิ์สิทธิ์ไม่เคยมีเสียงอึกทึกวุ่นวายเช่นนี้มาก่อน เสียงหลากหลายประสานปะปนกัน ราวกับบ่อนพนันขนาดใหญ่
แม่ทัพเฒ่าไป๋หลี่กับเฉิงเอินป๋อแอบยืนหลบอยู่ริมวง ชมเรื่องสนุก ขุนนางหลายคนเดินผ่านข้างกายทั้งคู่ พลางเหลือบมองด้วยสายตาขุ่นเคือง
ยามนี้ทั้งสองไม่กล้าส่งเสียง แม้แต่แม่ทัพเฒ่าไป๋หลี่ผู้มีอารมณ์ฉุนเฉียวก็ยังอดกลั้น แล้วขยับไปหลบด้านข้างอีกเล็กน้อย เพื่อให้แน่ใจว่ามุมนี้ไม่เกะกะและไม่สะดุดตา