รูปร่างของหยกพกเหมือนกัน ทว่าลวดลายที่แกะสลักอยู่ภายในแตกต่างกันไป มีทั้งลายธัญพืชอุดมสมบูรณ์ ลายสี่ฤดูกาลสงบสุข และลายสันติสุขมีช้างมงคลเป็นต้น
ได้ยินว่าเป็นความคิดของคุณชายสามแห่งจวนอี๋ชินอ๋อง เดิมทีเขาคิดจะให้คนสลักชื่อของตนลงบนหยกพก แต่ถูกบิดาจ้องเขม็งใส่ครั้งหนึ่ง จึงยอมเปลี่ยนเป็นลวดลายมงคลเหล่านี้แต่โดยดี
หลังฉีหลินได้ยินเรื่องนี้ นางเพียงตอบว่า “พวกเขาชอบก็ดีแล้ว”
จากนั้นเด็ก ๆ แห่งตรอกจงอานก็ประคองหยกพกรูปสลักไม้เหล่านี้ เชิดหน้าผึ่งอกเดินผ่านถนนสายยาว ผ้าสีน้ำเงินเข้มพลิ้วไหวเบา ๆ ตามสายลม ดูมีชีวิตชีวายิ่งนัก
เมื่อขบวนจากตรอกจงอานผ่านไป ขบวนจากตรอกจวีเสียนก็ปรากฏขึ้นตรงปากถนนตามมาติด ๆ เด็ก ๆ จากสวนผลน้ำเต้าล้วนอยู่ในตรอกแห่งนี้
ผู้ที่เดินนำและชูป้ายคือฉีเข่อเหวย ฝีเท้ามั่นคง สายตามองตรงไปข้างหน้า
ป้ายนำทางเป็นแผ่นป้ายไม้ขนาดเล็กติดอยู่บนไม้ท่อนหนึ่ง นอกจากอักษรตัวใหญ่สามตัวที่เขียนว่า “ตรอกจวีเสียน” แล้ว ส่วนอื่นล้วนฉลุเป็นลวดลาย
พื้นป้ายลงรักแดงประดับทอง อักษรเขียนด้วยชาด ฝีแปรงหนักแน่นสง่างาม กลิ่นอายกว้างใหญ่ไพศาล เผยให้เห็นความโอ่อ่าภูมิฐานและความยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ต้าหยงอย่างเต็มเปี่ยม
พอทำเจ้าสิ่งนี้เสร็จ ฉีหลินเกือบถูกแสงวาบจนตาพร่า สวยเกินไปแล้ว! ต้องใช้แรงงานมากมายเพียงใดกัน? วันนี้พี่ฉีก็ยังเป็นคนไม่รู้ความอีกวัน
ก็เหมือนกับว่าเจ้าขอเพียงหมั่นโถวสักลูก แต่อีกฝ่ายกลับยื่นขนมไหว้พระจันทร์ให้ เจ้าบอกว่า “ไม่ต้อง ไม่ต้อง ให้หมั่นโถวสักลูกก็พอกินแล้ว” อีกฝ่ายกลับตอบว่า “เอาไปเถิด บ้านข้าไม่มีหมั่นโถว มีแต่ขนมไหว้พระจันทร์”
เด็ก ๆ จากตรอกจวีเสียนไม่ได้สวมผ้าไหมหรือแพรพรรณ หากสวมชุดนักเรียนที่ดัดแปลงจากผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดสีน้ำเงินครามเหมือนกันทั้งขบวน ตัดเย็บพอดีตัว คาดเอวด้วยสายคาดสีฟ้าอ่อนเส้นเล็ก