ราตรีมาเยือน
บ้านตระกูลฟู่ในเขตบ้านพักทหารถือว่าเงียบสงบ นอกจากเสียงสุนัขเห่าเป็นครั้งคราวกับเสียงฝีเท้าของทหารยามที่ผลัดเวรกันอยู่ไกล ๆ แทบไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวอื่น
เมื่อซูชิงหลีอาบน้ำเสร็จแล้วออกมา ทั้งบ้านก็เงียบสงัดไปหมดแล้ว
เธอสวมชุดนอนกระโปรงยาวลายดอกไม้ที่โจวหว่านชิงรื้อค้นมาให้ เป็นแบบที่ได้รับความนิยมเมื่อหลายปีก่อน เนื้อผ้าฝ้ายซักจนเนื้อนุ่ม มีดอกไม้สีฟ้าเล็ก ๆ แต่งแต้มอยู่บนพื้นสีขาวนวล คอเสื้อเป็นปกตุ๊กตาทรงกลม ส่วนปลายแขนเสื้อกับชายกระโปรงเย็บระบายลูกไม้เล็ก ๆ ไว้รอบหนึ่ง
ตอนสาว ๆ โจวหว่านชิงมีรูปร่างบอบบาง ชุดตัวนี้จึงพอดีกับตัวเธอ ชายกระโปรงทิ้งตัวลงมาคลุมเข่าไปเล็กน้อย เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่อง
ผมของเธอยังเปียกอยู่ จึงใช้ผ้าขนหนูเช็ดไปพลาง เดินกลับห้องตัวเองไปพลาง
ทางเดินมีเพียงโคมติดผนังดวงหนึ่งส่องแสงสีเหลืองสลัว แสงพร่ามัวโอบคลุมร่างเธอไว้ด้วยรัศมีอ่อนโยน
พอเดินมาถึงปากบันได เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากชั้นบนขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เธอเงยหน้าขึ้น
ฟู่ซือเหนียนกำลังเดินลงมาจากชั้นสอง เขาสวมเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีเขียวทหาร บนเท้าเป็นรองเท้าผ้าสีดำ