ลั่วหวนเจินพุ่งเข้าไปในถ้ำ
นางวิ่งไปถึงข้างกายเย่โหรว ทรุดตัวลง แล้วประคองนางขึ้นจากพื้นอย่างทุลักทุเล
หน้าอกของเย่โหรวกลวงโบ๋ ภายในมีแต่ชิ้นเนื้อแหลกเหลวและโลหิต
ลั่วหวนเจินตาแดงก่ำ สำรวจลมหายใจของเย่โหรวอย่างละเอียด
นางยังไม่ตาย!
แม้ลมหายใจจะแผ่วเบายิ่ง แต่ยังมีพลังชีวิตหลงเหลืออยู่จริง
คงเป็นเพราะค่ายกลในถ้ำนี้ที่ใช้ยื้อชีวิตให้ซูหมิงเยว่ ได้ยื้อชีวิตของนางไว้เช่นกัน
ลั่วหวนเจินเงยหน้าขึ้น จ้องไปที่ตานหงและซูหมิงเยว่ “คืนหัวใจของพี่เย่โหรวมาเสีย”
ใบหน้าเล็ก ๆ ดำมืดทะมึน เปี่ยมด้วยพลังกดดันรุนแรง
ซูหมิงเยว่ใบหน้าซีดเผือดในพริบตา
พลังกดดันเช่นนี้ แม้ยามเผชิญหน้ากับอวินเหยาและต้วนเชียนฉุยก็ยังไม่เคยปรากฏ
ราวกับเทพมรณะที่กรีดกรายออกมาจากถ้ำมาร!
ซูหมิงเยว่คว้าชายเสื้อของเจาชิง หลบไปด้านหลังเขาด้วยความหวาดกลัว
“ศิษย์พี่ หมิงเยว่ หมิงเยว่หวาดกลัวยิ่งนัก…”
นางไม่อยากคืนหัวใจ
นางจะต้องตาย!
ผู้อาวุโสตานหงก้าวออกมาก้าวหนึ่ง ยืนขวางระหว่างลั่วหวนเจินกับซูหมิงเยว่ สีหน้านางดูไม่สู้ดี
นางคาดไม่ถึงว่าลั่วหวนเจินจะมาได้รวดเร็วเช่นนี้
ดังนั้น ผู้อาวุโสตานหงจึงหันไปส่งสายตาให้เจาชิง พาหมิงเยว่ไปก่อน ข้าจะถ่วงนางไว้เอง
เจาชิงพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็รวบรวมพลังวิญญาณอุ้มซูหมิงเยว่ขึ้น ร่างหนึ่งวาบ หนีออกไปนอกถ้ำหิน
ลั่วหวนเจินสีหน้าเครียดขรึม ร่างเล็ก ๆ ขวางปากถ้ำไว้ทันควัน ไม่ให้พวกเขาจากไป
แต่ในชั่วพริบตาถัดมา ประกายเย็นเฉียบคมนับสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากเบื้องหลังนาง เจตนาสังหารสำแดงเดช!