"ยังจะโกหกอีกรึ พระเจ้าก่อนทรงบอกข้าแล้ว ว่าอาวุธที่ปลงพระชนม์พระองค์นั้น ซ่อนอยู่ในกล่องทองภายในเต็นท์ของเจ้า!" เสี่ยวซุยอันเอ่ยถามขึ้นทันที
เฮียนต้าอ๋องกำลังหลบฉากไปทั่ว
เมื่อได้ยินดังนั้น แทบจะขบฟันคำรามออกมาอย่างเยาะเย้ย "เป็นไปไม่ได้! มีดสั้นเล่มนั้นถูกนำไปหลอมล้างไปนานแล้ว ในกล่องทองใส่ไว้แต่..."
ชั่วขณะที่ลื่นปาก เฮียนต้าอ๋องตกใจจนสติแตก รีบหุบปากเสียทัน
แต่การปิดปากเมื่อนางนี้ ย่อมสายเกินแก้
ทุกคนในที่นั้นได้ยินชัดถ้อยชัดคำ
"อะไรนะ? มีดสั้นเล่มนั้นมีอยู่จริงงั้นรึ!"
"ความหมายของเฮียนต้าอ๋องก็คือ... ผู้ลอบปลงพระชนม์คือเขาเอง?"
การตอบรับเช่นนี้ ต่างอะไรจากการรับสารภาพ
เฮียนต้าอ๋องโมโหจนอับอาย เลือดฝาดพูนขึ้นทั้งใบหน้า เขากลอกตามองเสี่ยวซุยอัน "เจ้าตั้งใจหลอกข้างั้นรึ? ไอ้เด็กสาวตายยากนี่ แกคงเบื่อชีวิตเต็มทนแล้วกระมัง!"
ความโกรธทำให้เขามึนศีรษะชั่วขณะ คว้าดาบใหญ่ฟันลงมาที่เสี่ยวซุยอันทันที!
เสิ่นรั่วเยวียนขมวดคิ้ว
ยกมือขึ้น ชักกระบี่ ปิดกั้นกลางอากาศ!
จากนั้นร่างของเขาเลื่อนย้าย ปกป้องก้อนน้อยไว้ พลางเหวี่ยงเท้าถีบเข้าที่อกเฮียนต้าอ๋องอย่างหนักหน่วง
เฮียนต้าอ๋องร่างกายแข็งแกร่งยิ่ง แต่เมื่อครู่ผ่านการกรำทุรพลมามากมาย บัดนี้ย่อมไม่ใช่คู่มือของเสิ่นรั่วเยวียนอีกต่อไป
เมื่อถูกถีบล้มลงกับพื้น เสิ่นรั่วเยวียนวางคมกระบี่ขวางคอเขา กล่าวเสียงต่ำ "พระเจ้าก่อนแห่งหรูหรานทรงถูกเจ้าลอบปลงพระชนม์ เจ้ายังกล้าก่อบาปนองเลือดอีก ณ หน้าโลงพระศพของพระองค์หรือ"