ศิลาห้าสีนี่ไม่ใช่ของที่ใช้เย็บฟ้าหรือ
แต่ฟ้ายังไม่รั่ว คงไม่ได้ใช้งานแล้ว ก้อนแป้งน้อยกางมือน้อยออกมา
หลี่เสวียนถูกนางขบขันจนหนึ่งฝ่ามือสั่น ทำพวงชามชาเคลือบขาวหลุดมือแตกกระจาย
"เจ้าตัวน้อยนี่ ไอ้ความคิดพรรค์นี้เจ้าไปเอาจากไหนมา ฟ้าไม่ใช่ภาชนะธรรมดา มันจะไปรั่วได้ยังไง"
หัวเราะพอแล้ว หลี่เสวียนก็เคาะหัวเล็กของนางเบา ๆ "เอาล่ะ รีบดื่มชาให้หมดเถิด"
"พิธีรับตำแหน่งของเจ้าหญิงยวเลี่ยนั้น เตรียมการไปถึงไหนแล้วยังไม่รู้เลย ดื่มชาเสร็จแล้ว ข้าจะพาเจ้าไปเหลียวดู"
เสี่ยวซุยอันได้ยินดังนั้นก็รื้นเริงขึ้นทันที "จริงแท้! อีกสองวันก็ถึงวันมงคลที่พี่ยวเลี่ยจะได้นั่งบนบัลลังก์แล้ว!"
วันที่อยู่ในวังจินอูผ่านไปอย่างสำราญใจ
โดยไม่รู้ตัวก็ล่วงเลยมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว
ส่วนพิธีราชาภิเษกแห่งราชันองค์ใหม่ก็เลือกวันมงคลไว้เรียบร้อย เหลือเพียงอีกสองวัน!
เสี่ยวซุยอันรอคอยด้วยใจจดจ่อ ไม่ช้าชาอุ่นหนึ่งถ้วยก็หมด นางจึงอวบมือหลี่เสวียนลากกระโดดโลดเต้นออกไป
ตัวน้อยวิ่งเร็วเกินไป จนไม่ทันสังเกตว่า ขณะผ่านชามชาที่อาจารย์เสวียนทำแตกนั้น ศิลาห้าสีในกระเป๋านางเรืองแสงวูบหนึ่งโดยไร้สาเหตุ
วินาทีถัดมา เศษเคลือบทั้งหลายสั่นไหวเบา ๆ
แล้วด้วยความเร็วที่ตาเปล่าแทบมองไม่ทัน ก็พร้อมเพรียงประชิดกันเป็นเนื้อเดียว กระจกหักกลับคืนรูป กลับกลายเป็นชามชาสมบูรณ์เช่นเดิม!