ตำแหน่งแห่งนี้ นางรอมาช้านานเพียงใด
และหลั่งเลือดเหงื่อลงไปอีกเท่าไหร่!
ไฉนจึงเป็นได้ว่า ยวเลี่ยผู้ไม่เคยกระทำสิ่งใดเลย กลับก้าวข้ามนางไป ขึ้นครองบัลลังก์?
หวังวงศ์แห่งจินอูแห้งตาแดงด้วยโทสะ "ถ้าว่ากันด้วยฐานะพี่น้อง ว่ากันด้วยคุณูปการ ยวเลี่ยนั้นมีข้อใดบ้างเล่า ที่จะเสมอเป็นเปิ่นหวังวงศ์ผู้ชอบธรรม!"
"พวกเจ้าเหล่านี้ อาศัยว่ามารดาของนางเป็นเชื้อสายสูงศักดิ์ แต่ก่อนก็ดูหมิ่นเปิ่นหวังวงศ์ บัดนี้ยังทำความอยุติธรรมเช่นนี้ แล้วอย่าโทษเปิ่นหวังวงศ์ที่จะใจดำมือเย็นเลย!"
หวังวงศ์แห่งจินอูเปี่ยมล้นด้วยความอิจฉาเคียดแค้น นางกัดฟันแน่น ก้าวเดินออกจากวังจินอูทีละก้าว
ในสายตานาง ผู้ครองบัลลังก์ควรเข้าใจการสร้างกระแส ชำนาญการแย่งชิง และคดเคี้ยวขูดรีดราษฎรเพื่อประโยชน์แก่พระราชวงศ์
หาแต่ไม่รู้เลยว่า องค์ปฐพีที่แท้จริงย่อมต้องสร้างคุณประโยชน์แก่ราษฎร ให้ชาวบ้านอิ่มหนำสำราญกาย
ยวเลี่ยแต่ก่อนทุกเดือนมักไปทำบุญแจกทาน ช่วยเหลือผู้ทุกข์ทรมานที่วัดเซ่อเย่
ระหว่างทางหากพบผู้เปล่าเท้า หรือผู้ไม่มีผ้านุ่งคลุมกาย นางย่อมหยุดลง ไม่รังเกียจฐานะต่ำต้อยของผู้นั้น มอบเงินทองให้ไปจัดซื้อเครื่องนุ่งห่มใหม่
ดังนั้น เมื่อชาวจินอูได้ยินข่าว
พระเจ้าองค์ใหม่คือยวเลี่ย?
นอกความคาดหมาย ราษฎรกลับไม่รังเกียจที่นางไม่รู้แก่งแก่นศาสตร์เสวียน หากแต่ชื่นชมยินดีเสียมากกว่า
"หวังหนี่ยวเลี่ยสืบราชสมบัติ? เหล่าองค์ชายทั้งหลายก็ยอมรับหรือ"
"ได้ยินว่าองค์ชายใหญ่เป็นผู้เสนอชื่อ คนอื่นจึงไม่อาจกล่าวโต้แย้งมากนัก"
"จินอูของเราไม่มีสตรีครองราชย์มาช้านานแล้ว ก็ดีไม่น้อย!"
"ก็ดี ขอเพียงไม่ใช่พวกหวังวงศ์ที่เล่นกลหลอกลวงเราทุกคนขึ้นครองราชย์ ก็ถือว่าขอบคุณสวรรค์แล้ว!"
เสียงจากตลาดชุมชนล่องลอยเข้ามาในวัง ยวเลี่ยจึงได้ใจหายใจควัน
เสี่ยวซุยอันยิ่งเปรมปรีดิ์ ดูท่าก่อนพิธีราชาภิเษกจะมาถึง เจ้าตัวได้พักผ่อนอย่างเต็มที่เสียแล้ว