“วันนี้ ย่อมเป็นยามที่เจ้าต้องรับกรรม!” เสี่ยวซุยอันสูดลมหายใจลึก ตะโกนออกมาทีละถ้อยคำ
เห็นสมุทรโชควาสนาคลั่งไคล้คลื่นซัดสุดขีด ใกล้จะไหลทะลังเข้าสู่ร่างของนางเข้าแล้ว
รอยยิ้มเหี้ยมในดวงตาของอาไซอิจินโจ้ยิ่งทวีลึกขึ้นอีกสามส่วน “กรรม? คำนั้นมีไว้บอกคนอ่อนแอเท่านั้น เปิ่นหวังไม่เชื่อเรื่องกรรมวิบากหรอก วันนี้ไม่มีผู้ใดขัดขวางเปิ่นหวังได้ เจ้าจงรอรับ…”
แต่ยังไม่ทันพูดจบ
เสียงหัวเราะของอาไซอิก็เงียบกริบลงทันที จากนั้นคือเสียงแตกสลายดังขึ้นภายในห้องเหล็ก!
อาคมร้อยเด็กตรงหน้าหยุดหมุนพรวดเดียว แล้วแตกสลายไปโดยพร้อมเพรียง!
พร้อมกันนั้น สมุทรโชควาสนาสีเงินขาวศักดิ์สิทธิ์นั้น ก็มลายหายไปในชั่วลมหายใจเดียว สลายสูญสิ้นสิ้นดี
ควาะภาคภูมิของอาไซอิจินโจ้กลายเป็นควาะหวาดกลัวเต็มดวงตา “…อาคมทำไมถึงไร้ฤทธิ์เสียได้ นี่…เกิดอะไรขึ้น!”
อาคมร้อยเด็กเมื่อเปิดใช้แล้ว ย่อมใช้เวลาเพียงครึ่งเล่มธูปก็จะสำเร็จทั้งหมด
แต่บัดนี้ ณ ยามนี้ อาคมถูกขัดจังหวะกลางคัน
ความสำเร็จที่เอื้อมถึงเกือบจะได้มา ก็พังทลายในพริบตา
“ไม่ ไม่ได้! ไม่ควรเป็นเช่นนี้ นี่มันเรื่องอะไรกัน” อาไซอิจินโจ้เต็มไปด้วยควาะตื่นตระหนก กำลังจะพุ่งเข้าไปในอาคม
ชั่วขณะนั้น เสียงกรีดร้องสุดเสียงก็แทรกออกมาจากลำคอของเขา!
อาไซอิจินโจ้ปล่อยโลหิตไม่หยุดยั้ง พร้อมกันนั้น หมอกดำสนิทก็แผ่ปกคลุมทั่วร่าง พันรัดเขาไว้แน่น หมุนวนไม่หยุด
นั่นคือการสวาปามกลับจากการที่อาคมร้อยเด็กถูกขัดจังหวะ
ไม่เพียงร่างกายได้รับความเสียหายหนักหนา
ชะตาชีวิตและโชควาสนา ยังจะตกต่ำลงจนถึงจุดต่ำสุดอีกด้วย