หนังสือต้นธรรมมารศักดิ์สิทธิ์ตกตะลึงจนสุดขีด!
เขารับรู้ได้ว่า พลังเทพที่ปราบจิตมารเอาไว้นั้น กำลังหลอมละลายเหมือนน้ำแข็งใต้แดด ค่อย ๆ หลุดร่วนลงทีละเล็กทีละน้อย
ความทรมาณที่สะสมมานับพันปี ในชั่วขณะนี้ก็ลดลงไปถึงสามส่วน!
ต้องรู้ไว้ว่า นับตั้งแต่วันนั้นที่เขาถูกผู้แห่งแดนเทพยดาประทับตราสู่ในโลงแห่งหนังสือแห่งการก่อกำเนิด คาถาห้ามบนโลงนั้นไม่เคยแม้แต่จะขยับต่อสายลม ไม่เคยเลยสักครั้ง!
ในฐานะฮ่องเต้มาร เขาลองมานับหมื่นครั้งก็ยังทำไม่สำเร็จ
แท้จริงแล้ว น้ำตาหยดเล็ก ๆ ของเด็กสาวผู้เป็นแต่มนุษย์ธรรมดา จะมีฤทธิ์เช่นของเบาแต่บางนี้ได้อย่างไร?
แต่ยามนี้ ก้อนแป้งน้อยยังไม่รู้เลยว่า ตัวเองแทบจะปล่อยฮ่องเต้มารออกมาเสียแล้ว
นางกำลังลากแขนกู้เยี่ยนซาน เล่าเรื่องที่ตนติดอยู่ภายในม่านพลังกั้นให้ฟัง
กู้เยี่ยนซานฟังแล้ว ใบหน้าเปลี่ยนสี ดำคล้ำราวตะกั่ว "แปลว่าทั้งหมดนี้ มีผู้ชั่วร้ายซ่อนเงื่อนอยู่เบื้องหลัง!"
เขาบีบกำปั้นแน่น ฝ่ายเทพแพทย์หัวขาวก็รีบรุดไปหยิบพืชคู่เทพ-มาร
ช่วงนี้ หนังสือต้นธรรมมารศักดิ์สิทธิ์รีบกระตุ้นธรรมชาติมารขึ้น
ตั้งใจฉวยจังหวะที่คาถาห้ามหลวมตัว พยายามทลายผนึกออกมา!
แต่น้ำตาเมื่อครู่ไม่ได้ละลายผนึกจนหมดสิ้น ยามที่พลังมารบุกฝ่าออกมา กลับปะทะรุนแรงกับพลังเทพเข้าเต็ม ๆ
จิตมารไม่ทันตื่นขึ้นก็ถูกรัดกุมลงอีกครั้ง หนังสือต้นธรรมมารศักดิ์สิทธิ์เห็นทีไม่เป็นผล รีบถอนพลังกลับ แต่ก็ยังถูกแรงปะทะกระหน่ำจนหมดสติ
เสี่ยวซุยอันได้ยินว่าหนังสือมารเงียบหายไปกะทันหัน กำลังสงสัยอยากเอื้อมมือไปลูบหา
ยามนั้น เทพแพทย์หัวขาวก็หาพืชคู่เทพ-มารได้แล้ว เดินรีบกลับเข้าเต็นท์
พืชคู่เทพ-มารนี้