เมื่อแลเห็นในหีบสินค้า ภายในนั้นวางเรียงกันด้วยปืนไฟยาวเท่าแขน เหล็กหลอมตี้องค์สีดำคราม ซึ่งล้วนมีสามลำกล้อง
เมื่อได้ยินว่ามีปืนไฟถูกส่งมาจากราชธานี โจวหูและผู้คนทั้งปวงต่างตื่นตันใจ รีบรุดมาดูรอบหีบ
ปืนไฟแม้จะเป็นของฝรั่งโพ้นทะเล แต่บรรดาทหารก็เคยพบเห็นมาก่อนไม่ใช่น้อย
หากสิ่งที่อยู่ในหีบนี้ กลับแตกต่างจากที่เคยเห็นในอดีตโดยสิ้นเชิง!
โจวหูพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วอุทานด้วยความประหลาดใจ "นี่หรือคือปืนไฟ ทำมิดีที่ปากกระบอกใหญ่จะเทียบเท่ากำปั้นเสียแล้ว!"
"ก็จริง และสิ่งในหีบนี้ยังมีถึงสามปากกระบอก นี่เขาทำได้เช่นไรกัน" อีกคนเอ่ยขึ้น
กู้เยี่ยนซานเงยมือขึ้นลูบหนึ่งในนั้น ปลายนิ้วสั่นเครือเพราะตื่นเต้น
ไม่ผิด ปืนไฟนี้ดูแปลกตาจริง ๆ
เพียงแวบแรกก็เห็นได้ว่าอานุภาพทรงพลังเหลือเกิน
หลี่เสวียนก้าวขึ้นไปข้างหน้า จึงเปิดปากอธิบาย "สิ่งนี้คือปืนไฟสามตา ต่างจากปืนไฟธรรมดาที่มีปากกระบอกเดียว ยิงลูกเหล็กหนึ่งนัดต่อการยิงหนึ่งครั้ง หากปืนไฟสามตานี้ยิงกระสุนได้ระยะไกลกว่า"
ยิ่งไปกว่านั้น บรรจุกระสุนได้คราละสามนัด ยิงสลับกันไปมา
อานุภาพจึงหาใครต้านทานได้ยาก
พูดจบ หลี่เสวียนก็ชี้ไปยังหีบอีกชุดหนึ่ง
ภายในบรรจุอยู่ด้วยกระสุนขนาดเท่ากำปั้น
ทุกสายตาจ้องมองตรึง ใจพลุกพล่านเป็นที่สุด กระสุนขนาดเช่นนี้ เมื่อถูกยิงออกไป ย่อมระเบิดคนล่มสิบกว่าคนได้อย่างสบาย
"อานุภาพของสิ่งนี้ หากนำไปใช้ในสมรภูมิ ย่อมนึกภาพไม่ออกเลยทีเดียว" โจวหูและเหล่านายทหารต่างเบิกตาสว่างไสว ดีใจดั่งได้ของล้ำค่า
ก้อนแป้งน้อยพุ่งเข้าซบอ้อมแขนหลี่เสวียน ปลื้มปิติเหลือเกิน "อาจารย์เสวียน มีสิ่งนี้แล้วคืนนี้พวกเราจะได้ตบตีวนูให้จงได้ ท่านช่างเป็นดั่งฝนทิพย์ที่หลั่งทันควัน!"