รอบแท่นแชมเปญที่ถูกชนล้มไม่มีใครอยู่ใกล้ น้ำเมรัยเปียกชุ่มชุดสูทของคุณชาย เศษแก้วที่แตกบาดหลังมือของเขา เลือดไหลคดเคี้ยวผ่านหลังมือที่เส้นเอ็นปูดนูน หยดแหมะลงพื้นไม่ขาดสาย ทั้งตัวดูราวกับสุนัขจรจัดพินาศย่อยยับที่เปียกฝน
ของถูกชนล้มไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือคน
ผู้ช่วยกับแพทย์ประจำตระกูลรีบถือกล่องปฐมพยาบาลเข้ามา แล้วนั่งยอง ๆ ช่วยทำแผลที่มือให้คุณชายทันที
ขณะเดียวกันก็มีคนเก็บกวาดเศษแก้วที่กระจายเต็มพื้นไปพร้อมกัน
ทว่าสายตาของคุณชายกลับจับจ้องอยู่ที่ทิศทางหนึ่งตลอด
คุณชายตระกูลฮั่วเป็นอะไรไปน่ะ
ฝูงชนที่มุงดูมองตามสายตาของเขาไป แล้วใบหน้าก็แดงขึ้นทันที
ที่จริงมองเห็นไม่ค่อยชัดนัก หญิงสาวหลบอยู่ด้านหลังคนของตระกูลโจว โจวเหยียนชิงไหล่กว้างขายาว แทบบังเธอไว้จนมิด
มองเห็นเพียงมือที่เกาะเอวแข็งแรงไว้ นุ่มนิ่มไร้กระดูก หญิงสาวหลบอยู่ข้างหลัง โผล่หน้ามาเพียงครึ่งเดียว คอยชะโงกมองซ้ายทีขวาที ดวงตากลมโตดำขลับราวกับองุ่นกำลังมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดกลัว
ไม่รู้ว่าดวงตาคู่นั้นยามหลั่งน้ำตาจะเป็นอย่างไร
ถูกปิดปากแล้วส่ายหน้าสุดชีวิต น้ำตาไหลออกจากดวงตากลมโตคู่นั้น คงงดงามเป็นพิเศษ
ฝูงชนที่มุงดูต่างพากันจินตนาการถึงฉากลามกบางอย่างที่ไม่มีใครล่วงรู้
หลิงเหอสัมผัสได้ถึงสายตาเย็นเยียบที่จับจ้องมา
ได้ยินฮั่วเทียนหรงเรียกชื่อเต็มของชายสารเลว
หัวใจเธอกระตุกวูบ
ใครจะไปคิดว่าคนที่ฮั่วเทียนหรง ประธานฮั่ว มีลูกชายเพียงคนเดียว เป็นคนที่แอบฟังเธอคุยโทรศัพท์ในป่าเล็ก ๆ เป็นคนที่เดินเข้าห้องผิดในโรงแรมแล้วลากเธอเข้าไป และเป็นคนที่แม่หวังให้เธอไปเกาะเกี่ยวด้วย จะเป็นเขา