ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาครั้งหนึ่ง
ข้อความในกลุ่มใหญ่ของสภานักเรียนเด้งขึ้นมาไม่หยุด
หลิงเหอเห็นว่า “พี่สาวใหญ่” ยังไม่ตอบกลับมา จึงเลิกคิดที่จะรีดเงินให้ได้คุ้มทุนในวันนี้ แล้วกดเข้าไปดูในกลุ่มงานของสภานักเรียนแทน
ข้อความในกลุ่มมีทั้งเยอะทั้งปะปนกัน ส่วนใหญ่เป็นงานที่ฝ่ายเลขานุการส่งลงมาโดยตรง คนที่อยู่ชั้นล่าง ๆ ก็พากันตอบรับทราบ
ในกลุ่มมีการส่งข้อควรรู้ของงานสัมมนาศิษย์เก่าในวันนั้น รวมถึงตารางงานของวันงานอย่างต่อเนื่อง
งานของฝ่ายประสานงานภายนอกก็เขียนไว้ละเอียดมาก แม้หลิงเหอจะเป็นแค่ฝ่ายสนับสนุน จะไปหรือไม่ไปก็ได้
แต่พอเห็นว่ามีโอกาสได้ใกล้ชิดคนใหญ่คนโต แถมยังถูกถามว่ามีเวลาหรือไม่ เธอก็กดตอบรับทราบไป
เธอจ้องเนื้อหาในโทรศัพท์ สีหน้าดูฮึกเหิมทะเยอทะยานขึ้นเรื่อย ๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนาและความทะเยอทะยาน
จ้องจนตาเริ่มล้า เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นนอกห้องพัก
เวินหรานเพิ่งกลับจากอ่านหนังสือที่ห้องสมุด พอเห็นหลิงเหอยังใส่ชุดเดิมอยู่ก็ตาโต
“เซียวเหอ ทำไมยังไม่ไปอาบน้ำอีกล่ะ หอพักหญิงจะปิดน้ำยาวไปจนถึงบ่ายพรุ่งนี้นะ”
หลิงเหอยังใส่เสื้อดำกางเกงดำชุดที่ใส่ไปเรียนเมื่อเช้า ไม่ได้เปลี่ยนมาทั้งวัน เมื่อครู่เพิ่งออกไปคุยเสียงกับผู้อุปถัมภ์หญิงที่ระเบียงจนเหงื่อออกท่วมตัว กลิ่นเหงื่ออบอยู่ในเสื้อผ้ามาพักใหญ่ พอถูกแอร์ในห้องเป่า เธอก็รู้สึกอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว
เธอเดินไปที่อ่างล้างมือแล้วบิดก๊อก พอเห็นว่าไม่มีน้ำจริง ๆ