“ซูหยา ฉันว่านายอ่อนไหวเกินไปหน่อยแล้วนะ!”
“เฉินเป่ยแค่เพิ่มฉันเป็นเพื่อนเอง ถึงเขาจะอยากจีบฉันจริง ๆ แล้วนายคิดว่าฉัน หลี่ชูหนาน จะถูกจีบติดง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ผู้ชายที่นายไม่ชอบ ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน ฉันไม่ปล่อยให้เขาสมหวังหรอก!”
“เราเป็นเพื่อนสนิทที่อยู่หอเดียวกัน ฉันจะช่วยเฉินเป่ยทำให้นายขายหน้าได้ยังไง?”
“ในเมื่อเขาอยากเปย์ ก็ปล่อยให้เขาเปย์ไปสิ สุดท้ายเขาต้องได้ไม่คุ้มเสียแน่!”
หลี่ชูหนานพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
ลึก ๆ ในใจ เธออาจจะคิดอย่างนั้นจริง ๆ ก็ได้
เพราะถึงอย่างไรเธอก็ยังมีปลาทองตัวอื่นอีกหลายตัว
สำหรับเธอ เฉินเป่ยอยู่ในลำดับที่ห้าเท่านั้น
“ใช่แล้ว ซูหยา หลี่ชูหนานไม่มีความคิดแบบนั้นแน่นอน!”
“เฉินเป่ยก็แค่ไอ้หนุ่มกระจอกคนหนึ่ง นอกจากอดทนกับพยายามแล้ว ก็ไม่มีข้อดีอะไรอีก วันนี้เขาถูกกระตุ้นจนส่งเงิน 5,200 หยวนให้หลี่ชูหนาน พอรู้ทีหลังว่าหลี่ชูหนานไม่สนใจเขาเลย รับรองว่าเขาต้องโมโหจนเสียสติแน่!”
“ใช่ ๆ!”
เพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนรีบเออออตามทันที
พอได้ยินแบบนั้น ซูหยาก็ใจเย็นลงเล็กน้อย
เธอรู้สึกว่าที่หลี่ชูหนานพูดก็มีเหตุผลอยู่บ้าง
อีกฝ่ายเป็นสาวสวยระดับเดียวกับเธอ รอบตัวก็ใช่ว่าจะไม่มีคนตามจีบ
ผู้ชายอย่างเฉินเป่ยไม่มีทางติดอันดับอยู่แล้ว หลี่ชูหนานไม่มีวันสนใจเขาหรอก
“ก็ได้ ถ้าเธอไม่ลบก็ไม่เป็นไร!”
“แต่เธอห้ามคบกับเฉินเป่ยเด็ดขาด แล้วก็ห้ามทำท่าทีคลุมเครือกับเขาด้วย นี่เป็นสิ่งที่ฉันรับไม่ได้ที่สุด!”
ซูหยาถอยให้หนึ่งก้าว แต่คำพูดของเธอก็ยังฟังดูเหมือนกำลังบีบบังคับอีกฝ่าย