น้ำเสียงนั้นเรียบเฉยอย่างยิ่ง
ฟังไม่ออกเลยว่ามีอารมณ์สุข ทุกข์ หรือโกรธเคืองอยู่แม้แต่น้อย
แต่กลับทำให้แผ่นหลังของเหอซีที่เป็นผีเย็นวาบจนรู้สึกซ่านไปทั้งตัว
เฉินจี้เป็นคนประเภทภายนอกดูอบอุ่น แต่ข้างในเย็นชา แถมยังเดาใจยาก ชวนให้ใจหายไม่น้อย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเหอซีค่อนข้างกลัวเวลาเขาทำหน้าบึ้งอยู่แล้ว
เธอคิดว่าเฉินจี้คงโกรธเพราะเธอไม่รักษาเวลา
เหอซีไม่มีอะไรจะแก้ตัว เธอนั่งขัดสมาธิลงข้างเฉินจี้ มองทิวทัศน์ยามค่ำคืนจากชั้น 23 ไปพร้อมกับเขา
เธอนั่งรอให้เฉินจี้เปิดปากพูดเงียบ ๆ
อยากรู้ว่าเขาจะตั้งกฎอะไรให้เธออีกเพราะเรื่องนี้
โรงแรมเก็บเสียงได้ดีทีเดียว ด้านนอกถนนมีรถวิ่งขวักไขว่ แต่ในห้องกลับเงียบจนแทบไม่ได้ยินเสียงรบกวนใด ๆ