ระบบภาคภูมิใจยิ่งนัก 【แน่นอนสิ เราสองคนเป็นเพื่อนรักที่จับมือกัน ใจเชื่อมถึงกัน】
เย่สี่สี่พูดไม่ออก
【พอเถอะ เพื่อนรักบ้านไหนจะขี้เหนียวจนไม่เห็นแก่ญาติพี่น้องเหมือนเจ้า แม้แต่มิติธาราวิญญาณก็ยังไม่ยอมให้ฉัน】
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ระบบก็ฉลาดพอจะเปลี่ยนเรื่อง
【โฮสต์ ชิงเหอถูกเย่หว่านซีวางยาจนตาย เพื่อใส่ร้ายท่าน】
“ซี้ด—”
เย่สี่สี่สูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง
เย่หว่านซีผู้นี้ช่างไร้หัวใจเสียจริง
เพียงเพื่อต้องการทำลายชื่อเสียงของนาง ถึงกับลงมือกับสาวใช้ที่ภักดีต่อนางอย่างยิ่ง
นี่มัน...ชวนขนหัวลุกจริง ๆ
เห็นทีต่อไป หากไม่จำเป็น นางควรอยู่ให้ห่างจากเย่หว่านซีเข้าไว้
ถึงอย่างไรในหนังสือก็เขียนไว้ว่า เย่หว่านซีคือบุตรแห่งโชคชะตา เกิดมาก็มีโชคดีติดตัว
ฆ่าได้ยากยิ่ง
หากมิใช่เพราะถูกตระกูลเย่พัวพัน ชีวิตนี้ของนางคงราบรื่นไร้อุปสรรค มีทั้งทรัพย์สิน อำนาจ และอนาคตอันรุ่งโรจน์ ทั้งยังมีคนรักใคร่ทะนุถนอมทุกวันคืน
แม้จะเป็นเช่นนั้น ระหว่างทางเนรเทศ นางก็ยังใช้ชีวิตอย่างสุขสำราญและสบายใจยิ่ง
เมื่อนึกถึงคำบรรยายเกี่ยวกับชิงเหอในหนังสือ เย่สี่สี่ก็เกิดความสงสารขึ้นมาในใจ
หากนางมีสาวใช้สักคนที่ยอมอยู่เคียงข้าง ตั้งแต่ตอนที่นางเป็นคุณหนูตระกูลขุนนาง จนกลายเป็นบุตรีขุนนางต้องโทษ แล้วก้าวขึ้นเป็นสตรีผู้มั่งคั่งที่สุดในราชวงศ์ต้าเซี่ย ก่อนจะได้ขึ้นครองตำแหน่งฮองเฮา นางคงต้องยกย่องสาวใช้ผู้นั้นราวกับเป็นสมบัติล้ำค่า
“เฮ้อ!” เย่สี่สี่ส่ายหน้า สลัดความคิดเหลวไหลเหล่านั้นทิ้ง แล้วล้มตัวลงนอนทันที