“ซ่า——”
ของเหลวเต็มครึ่งถังสาดออกไปจนหมด คนกลุ่มที่พุ่งเข้ามาแทบทุกคนต่าง “ได้ลิ้มรส” กันถ้วนหน้า
โดยเฉพาะพวกที่อยู่หน้าสุด ใบหน้าถูก “ชำระล้าง” กันไปคนละรอบ
แม้คนเหล่านี้จะไม่ใส่ใจความสะอาด แต่ถูกปัสสาวะสาดใส่หน้าเต็ม ๆ เช่นนี้ ก็ชวนให้รู้สึกแย่อยู่ดี
“อ้วก——”
จากนั้นเสียงขย้อนแห้ง ๆ ก็ดังระงมขึ้นเป็นระลอก
แต่ละคนก้มตัวไอโขลกและขย้อนแห้ง ๆ จนลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อครู่คิดจะทำอะไร
แต่เฉินหนานไม่ลืม
ยามศัตรูอ่อนแอ จงเอาชีวิตมันเสีย!
เฉินหนานโยนส้วมทิ้ง คว้าเหล็กเส้นข้ออ้อยแล้วพุ่งเข้าใส่ฝูงชน ฟาดใส่ไม่ยั้ง
ใครถูกเหล็กเส้นข้ออ้อยฟาดเข้าให้ ก็ร้องโหยหวนขึ้นมาทันที
ไม่นานทั่วทั้งห้องก็มีคนนอนเกลื่อนพื้น แทบทุกคนกุมบริเวณที่ถูกตีเมื่อครู่แล้วร้องครวญครางไม่หยุด
เฟยสู่ยังอกสั่นขวัญแขวน โชคดีที่เขาวิ่งเร็ว หาไม่แล้วคงถูกปัสสาวะเต็มถังสาดใส่ทั้งตัว แค่คิดก็ขยะแขยงแล้ว
ฝีมือของเฉินหนานทำให้เขาตื่นตะลึงเช่นกัน ไม่ว่าอย่างไร การรับมือคนยี่สิบคนได้พร้อมกันแล้วยังเป็นฝ่ายได้เปรียบ ฝีมือแทบจะทัดเทียมหลี่สงพี่ใหญ่ผู้แสนดีของเขาแล้ว
“พี่สง กระบองในมือมันมีพิรุธ ดูไม่เหมือนไม้ คล้ายทำจากเหล็ก”
“ข้ารู้”
แม้หลี่สงจะไม่ได้ถูกกระบองนั้นฟาด แต่เขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติแล้ว
กระบองไม้ธรรมดาจะมีอานุภาพเช่นนี้ได้อย่างไร
หลี่สงไม่กล้าดูแคลนเฉินหนานอีก เขาคลำหาไม้ท่อนตรงยาวหนึ่งเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางห้าเซนติเมตรจากกองฟาง จากนั้นลุกขึ้นเดินไปหาเฉินหนาน
คราวนี้เขาจึงมองเห็นกระบองในมือเฉินหนานชัดเจน
กระบองนั้นมีขนาดเพียงเท่านิ้วมือ ทั้งตัวดำสนิท มีลวดลายประหลาด ดูคล้ายแส้เหล็ก