ตู้หาวใช้ความเฉลียวฉลาดทั้งหมดที่มีในชีวิตมาหมดกับช่วงเวลานี้
เขารู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้ยังมีหวัง!
เขาจึงยิ่งกระตือรือร้น "หลินหร่าน ขอแค่ไม่ให้เรื่องถึงทางการ ต่อไปฉันจะฟังเธอทุกอย่าง! เธอจะให้ทำอะไรก็ทำตามนั้น!"
หลินหร่านเอามือเท้าคาง มองเขา "เธอบอกว่าจะฟังฉันก็ฟังฉันงั้นเหรอ? ฉันจะเชื่อเธอได้ยังไง?"
ตู้หาวชะงักไป แล้วสมองก็หมุนอย่างบ้าคลั่ง
"ฉันจะให้หลักฐานทั้งหมดที่ฉันติดต่อกับแฮ็กเกอร์ให้เธอ ถ้าฉันไม่เชื่อฟังเธอทีหลัง เธอก็เอาหลักฐานไปส่งตำรวจได้เลย"
"เราเป็นคนในระดับเดียวกัน เธอก็ควรรู้ว่าชื่อเสียงสำคัญแค่ไหนสำหรับเรา ถ้าเธอถือหลักฐานพวกนี้ไว้ ฉันไม่กล้าไม่เชื่อฟังเธอแน่นอน!"
"โอเคไหมหลินหร่าน? วันนี้เธอปล่อยฉันไป ต่อไปเธอก็จะได้พันธมิตรที่ดี!"
"ยังไงฉันก็เป็นคนตระกูลตู้ น่าจะมีประโยชน์กับเธอบ้าง! ให้โอกาสฉันครั้งหนึ่ง ขอร้องละ!"
ตู้หาวพูดด้วยความจริงใจ
อนาคตของเขาอยู่ในกำมือของหลินหร่าน เขาไม่กล้าที่จะไม่ยอมก้มหัว
พอเสียงพูดจบ หลินหร่านก็ไม่ได้ตอบอะไร
โรงงานเงียบจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาตก
ตู้หาวกลั้นหายใจ รู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงอยู่ในอก จ้องมองคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม่กะพริบตา รอฟังคำตัดสินสุดท้ายของเธอ
ผ่านไปประมาณสิบกว่าวินาที หลินหร่านก็พูดขึ้นในที่สุด
"ตู้หาว อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ"
"แก้มัดให้เขา" หลินหร่านพูดกับฉินเชา
เฮ้อ......
ตู้หาวรู้สึกเหมือนพลังทั้งหมดถูกดูดออกไป ร่างกายทรุดลงกับพื้น ความเจ็บปวดที่ถูกกดไว้บนไหล่ก็พลุ่งพล่านออกมาอย่างบ้าคลั่ง