หัวใจเขาเต้นราวกับตีกลอง
สติบอกให้รีบถอยห่างทันที
แต่ร่างกายกลับทรยศต่อจิตใจ
เขานิ่งไม่ขยับ ปล่อยให้ริมฝีปากของเธอประกบเข้ามา
ปลายลิ้นของหลินหร่านงัดฟันของเขาออก ลึกเข้าไป พัวพัน
มือของเธอเลื่อนจากท้ายทอยขึ้นไปบนผมของเขา ปลายนิ้วสอดเข้าไปในเส้นผม ดั่งกระแสไฟฟ้า กระตุ้นสติเพียงเสี้ยวที่เหลือของลู่เฟิง
เขาไม่คิดถึงความหมายของจูบนี้
ไม่สนใจความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวของพวกเขา
กระทั่งลืมความแค้นที่เขามีต่อเธอ
มือของลู่เฟิงยังค้ำอยู่บนโซฟา แต่นิ้วเรียวยาวนั้นจมลึกลงไปในโซฟาแล้ว
เส้นเลือดที่ปูดขึ้นบนหลังมือดูเซ็กซี่ผิดปกติ
เขาคุกเข่าบนพรม ตัวเอนไปข้างหน้า เกือบจะโอบหลินหร่านไว้ใต้ร่างทั้งตัว
เขายกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว เลื่อนไปที่เอวของเธอ
ผ่านเสื้ออยู่บ้านบาง ๆ สัมผัสได้ถึงความนุ่มและบางของเอวเธอ
เขาไม่กล้าออกแรง
พยายามกดข่มความบ้าคลั่งที่คำรามอยู่ในกาย
มือของเขาจึงต้องเปลี่ยนที่ พยุงขึ้นไปบนหลังของเธอ โอบเธอทั้งตัวเอาไว้
จูบของหลินหร่านเหมือนยาพิษ หวานแต่ถึงตาย
ลมหายใจของเธอ อุณหภูมิของเธอ การยั่วยวนของปลายลิ้นเธอทุกครั้ง ทำให้เขาคลั่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
จูบเริ่มเร่าร้อน เกินควบคุม
ดั่งไฟป่าลามทุ่ง ดั่งเขื่อนแตกน้ำท่วม
หลินหร่านหายใจถี่ ร่างกายร้อนขึ้น มือของเธอเลื่อนจากผมไปที่หลัง กำเสื้อเขาไว้แน่น
เสียงครางหนึ่ง ทำให้สติของอีกฝ่ายพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง!
ทันใดนั้น ลู่เฟิงพลิกตัวลง กดเธอลงบนโซฟา
มือหนึ่งยันอยู่ข้างหูเธอ อีกมือหนึ่งโอบเอวเธอไว้
จูบเลื่อนจากริมฝีปากเธอไปที่คาง แล้วลงมาที่ลำคอ
หลินหร่านถูกบังคับให้เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นลำคอที่เรียวงาม